Stanisław Zdzisław Wawrykiewicz (ur. 17 listopada 1895 w Dukli, zm. po 1945) – major intendent z wyższymi studiami wojskowymi Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 17 listopada 1895 w Dukli, w ówczesnym powiecie krośnieńskim Królestwa Galicji i Lodomerii.
W czasie I wojny światowej w Legionach Polskich. Od 2 października 1914 służył w polu, walczył w kampanii karpackiej, uczestniczył między innymi w bitwie pod Kirlibabą. Przeniesiony do 10 kompanii 4 pułku piechoty, od 9 września 1915 walczył na froncie wołyńskim. Pozostawał w polu do 6 października 1916. Awansował na sierżanta. Wiosną 1917 był wymieniony we wniosku o odznaczenie austriackim Krzyżem Wojskowym Karola.
25 marca 1919 jako sierżant byłych Legionów Polskich, pełniący służbę w Urzędzie Gospodarczym Siedlce, został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem rachunkowymDz. Rozk. Wojsk. Nr 41 z 12 kwietnia 1919, poz. 1298.. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Intendenturze Dowództwa Okręgu Generalnego Lublin, a jego oddziałem macierzystym był Wojskowy Okręgowy Zakład Gospodarczy Lublin (późniejszy Wojskowy Okręgowy Zakład Gospodarczy Nr 2). 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2055. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy. W 1924 pełnił służbę w Szefostwie Intendentury Okręgu Korpusu Nr V, a jego oddziałem macierzystym był Okręgowy Zakład Gospodarczy Nr V w Krakowie. Z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony do Wyższej Szkoły Intendentury w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1924/26. 1 października 1926, po ukończeniu kursu, został przydzielony do rezerwy kadry oficerów służby intendentury. Później został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów. W styczniu 1928 został przeniesiony służbowo z dyspozycji szefa Departamentu Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych do Komendy Miasta Warszawy na okres czterech miesięcy. Z dniem 1 września 1928 został przeniesiony służbowo z kadry oficerów służby intendentury do Dep. Int. MSWojsk. na stanowisko referenta. W grudniu 1932 został przeniesiony do Wydziału Wojskowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. We wrześniu 1933 został przeniesiony do Kierownictwa Marynarki Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 lutego 1934 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 2. lokatą w korpusie oficerów intendentów. Później w tym samym stopniu, starszeństwie, korpusie osobowym i 1. lokatą został zaliczony do grupy intendentów z wyższymi studiami wojskowymi. W marcu 1939 pełnił służbę w batalionie szkolnym lotnictwa w Świeciu na stanowisku zastępcy dowódcy batalionu do spraw intendentury. Po kampanii wrześniowej przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie został przyjęty do Polskich Sił Powietrznych i wyznaczony na stanowisko oficera rachunkowego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 16 września 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych dwukrotnie – 20 czerwca 1923 „za czyny orężne w bojach byłego 4 pp Leg.” Srebrny Krzyż Zasługi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Dukli Kategoria:Majorowie intendenci II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie Polskich Sił Powietrznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie intendenci z wyższymi studiami wojskowymi Kategoria:Podoficerowie piechoty Legionów Polskich Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze III Brygady Legionów Polskich Kategoria:Nieznana data śmierci