Coccidula lepida – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych. Występuje w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1852 roku przez Johna Lawrence’a LeConte na podstawie pojedynczej samicy, odłowionej w stanie Vermont (miejsce typowe). W 1895 roku gatunek ten został niezależnie opisany przez George’a H. Horna pod nazwą Coccidula occidentalis na podstawie okazów odłowionych w Vancouver. Spośród tych okazów Robert D. Gordon dokonał w 1985 roku wyznaczenia lektotypu. Materiał typowy zdeponowany jest w Muzeum Zoologii Porównawczej w Cambridge.
Morfologia Chrząszcz o spłaszczonym, silnie wydłużonym, lekko w tyle rozszerzonym ciele długości od 2,7 do 3,5 mm. Wierzch ciała porastają krótkie, płożące z podniesionymi końcówkami włoski. Ubarwienie ciała jest żółte do jasnoceglastego z czarnym wzorem.
Głowa jest czarna jako u jedynego przedstawiciela rodzaju. Smukłe i długie czułki buduje jedenaście członów, z których trzy ostatnie formują luźno zestawioną, piłkowaną buławkę. Przedplecze jest jasne, poprzeczne, stosunkowo wąskie, o szeroko zaokrąglonych brzegach bocznych i niewystających kątach tylnych. Punkty szczecinkowe (chetopory) głowy i przedplecza są małe i bezładnie rozmieszczone. Tarczka jest czarna, pięciokątna, gęsto pokryta punktami szczecinkowymi. Pokrywy mają wyraźne guzy barkowe i widoczne od góry na całej długości krawędzie boczne. Tło pokryw jest jasne. U typowej formy barwnej przednia połowa pokryw w około 60% zajęta jest przez czarną plamę rozciągającą się od przedniej krawędzi wzdłuż szwu w okolicach tarczki i przez barki wzdłuż boków, zaś w tylnej połowie pokryw leży w pobliżu szwu para czarnych plam. U formy barwnej z zachodniej części zasięgu plamy w tyle pokryw łączą się ze sobą oraz wzdłuż szwu z plamą na przedzie pokryw. Podgięcia pokryw zawsze są całe czarne. Przedpiersie jest czarne. Wyrostek przedpiersia ma kompletne żeberka boczne w sposób zaokrąglony połączone u wierzchołka. Śródpiersie (mezowentryt) również jest czarne. Czarne zapiersie (metawentryt) ma przechodzące na wyrostek międzybiodrowy linie udowe.
Odwłok ma dwa pierwsze spośród widocznych sternitów (wentryty) czarne; pierwszy z nich ma pełne, szeroko zaokrąglone, sięgające ku tyłowi do połowy jego długości linie udowe. Aparat kopulacyjny samca ma krótki tegmen z prawie trójkątnym płatem środkowym, dwukrotnie dłuższe od niego, podługowato-eliptyczne w zarysie paramery oraz spiczasto zakończone prącie. Genitalia samicy cechują się przewodem nasiennym znacznie dłuższym od robakowatej, najszerszej u podstawy spermateki.
Rozprzestrzenienie Gatunek rozprzestrzeniony w północnej części Ameryki Północnej, jedyny nearktyczny przedstawiciel rodzaju mnożyca. W Kanadzie występuje od Kolumbii Brytyjskiej przez Albertę, Saskatchewan, Manitobę, Ontario, południowy Quebec i Nowy Brunszwik po Wyspę Księcia Edwarda. W Stanach Zjednoczonych rozsiedlony jest od Montany, Wyoming i północnego Kolorado przez Dakotę Północną, Dakotę Południową, Nebraskę, Minnesotę, Iowę, północne Missouri, Wisconsin, Illinois, Michigan, Indianę i Ohio po Maine, Vermont, New Hampshire, Nowy Jork, Massachusetts, Rhode Island, Connecticut, Pensylwanię, New Jersey, Wirginię Zachodnią, Wirginię, Maryland i Delaware, a ponadto występuje na Alasce.
Przypisy
Kategoria:Biedronkowate Kategoria:Chrząszcze Kanady Kategoria:Chrząszcze Stanów Zjednoczonych Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1852 roku