Adam Czarnecki (ur. 29 stycznia 1934 w KielcachRalph Hubner: Who is Who w Polsce: leksykon biograficzny. Hubners Who is Who, 2002, s. 243.) – polski lekarz, specjalista chirurgii ogólnejGrażyna Ciechomska, Medal dla najlepszych, „Gazeta Lekarska”, nr 11 (94), 1998, s. 30., wieloletni ordynator i dyrektor Szpitala Kolejowego w WarszawieCzarnecki Adam, Miller Zbigniew, Warszawski szpital kolejowy w 35-leciu PRL i jego 80-letnia tradycja, „Medycyna komunikacyjna”, styczeń–luty 1981, s. 28, ISSN 0025-861X., działacz samorządowy„Gazeta Lekarska”, nr 12, 2019, s. 17., wiceprezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Wielokrotnie odznaczany za działalność zawodową i społeczną.
Życiorys Urodził się w Kielcach, jako syn Stefana Czarneckiego, pracownika kolei i dyrektora okręgu kolejowegoGloria medicinae, „Nowe Sygnały”, nr 4, 1999, s. 7.. W 1949 roku rodzina przeniosła się do do Warszawy. Maturę zdał w liceum im. Władysława IV w 1951 roku.
W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie, które ukończył w 1957 roku. Bezpośrednio po studiach związał całą swoją karierę zawodową z kolejową służbą zdrowiaAnetta Chęcińska, Chirurgia zmieniała się na moich oczach, „Puls”, nr 7–8 (303–304), 2020, s. 60–61.. Od 1956 roku pracował w Szpitalu Kolejowym przy ul. Brzeskiej w Warszawie pod opieką dr. Michała Okońskiego, późniejszego patrona szpitala.
Początkowo pracował jako asystent Oddziału Chirurgicznego, następnie uzyskał specjalizację I i II stopnia z chirurgii ogólnej oraz specjalizację z organizacji ochrony zdrowia. W 1965 roku uzyskał II stopień specjalizacji z chirurgii. Odbywał staż zagraniczny w Wielkiej Brytanii (Londyn, Leicester). Uczestniczył w obradach podstolika ds. służby zdrowia podczas „Okrągłego Stołu” w 1989 roku100 pytań na stulecie samorządu lekarskiego w Polsce 1921–2021, wydanie jubileuszowe, Ośrodek Historyczny Naczelnej Izby Lekarskiej, grudzień 2021, ISSN 2720-3735, s. 71..
W 1972 roku obronił rozprawę doktorskąObrony prac doktorskich, „Życie Warszawy”, 1 czerwca 1972, s. 10. pt. „Analiza odległych wyników zespolenia przewodu żółciowego wspólnego z dwunastnicą w kamicy dróg żółciowych” pod kierunkiem prof. Jana NielubowiczaAdam Czarnecki, Ocena odległych wyników zespolenia przewodu żółciowego wspólnego z dwunastnicą w kamicy dróg żółciowych, „Medycyna komunikacyjna”, rok X, lipiec–sierpień 1974, s. 13..
W 1973 roku objął stanowisko ordynatora Oddziału Chirurgii Ogólnej. Od 1972 do 2002 roku był dyrektorem Szpitala Kolejowego w Warszawie.
W 1989 roku brał czynny udział w procesie reaktywacji samorządu lekarskiego w Polsce. 19 czerwca 1989 roku został powołany w skład Komitetu Organizacyjnego Izb Lekarskich (KOIL). Na inauguracyjnym posiedzeniu KOIL, które odbyło się 6 lipca 1989 roku, został wybrany wiceprzewodniczącym tego gremiumLucyna Krysiak, 30 lat odrodzonych izb lekarskich. Na fali solidarnościowej odnowy, „Gazeta Lekarska”, 14 marca 2019, dostęp: 19.01.2025, [https://gazetalekarska.pl/30-lat-odrodzonych-izb-lekarskich-na-fali-solidarnosciowej-odnowy/].. Komitet odpowiadał za przygotowanie struktury izb lekarskich, przeprowadzenie wyborów oraz organizację I Krajowego Zjazdu Lekarzy.
Opublikował 11 artykułów naukowych z zakresu chirurgii„Medycyna komunikacyjna”, nr 6, listopad–grudzień 1969, s. 349., m.in. w European Journal of Applied PhysiologyE. Czyżewska, K. Kiczka, A. Czarnecki, P. Pokinko, „The surgeon’s mental load during decision making at various stages of operations”, „European Journal of Applied Physiology”, t. 51, 1983, s. 441–446..
Pełnione funkcje zawodowe lekarz chirurg, asystent Oddziału Chirurgicznego ordynator Oddziału Chirurgii OgólnejAdam Czarnecki, Zbigniew Miller, Warszawski szpital kolejowy w 35-leciu PRL i jego 80-letnia tradycja, „Medycyna komunikacyjna”, styczeń–luty 1981, s. 28, ISSN 0025-861X. dyrektor Szpitala Kolejowego w Warszawie zastępca dyrektora ds. zdrowia Wydziału Pomocy Społecznej i Zdrowia Gminy Warszawa-Centrum
Działalność społeczna wiceprezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Lekarskiego (3 kadencje)Janina Suchorzewska, Wręczono Odznaczenia Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, „Gazeta AMG Gdańsk”, grudzień 2008, s. 30, ISSN 1506-9745. członek Zarządu Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego radny Rady Warszawy w latach 1973-1976 r. (m.in. wiceprzewodniczący Komisji Zdrowia) radny dzielnicy Warszawa-Żoliborz (2 kadencje) uczestnik obrad podstolika ds. służby zdrowia podczas „Okrągłego Stołu” (1989)
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (21 września 2005) Medal „200 lat diecezji warszawskiej” (26.05.2006) Medal Światowego Kongresu Polonii Medycznej (23.06.1991)„I Sejmik Polonii Medycznej”, Fundacja Polonia Medyczna Świata, Częstochowa 1991, s. 15. Medal Gloria Medicinae (1998) Złota Odznaka Honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (8 stycznia 1976)
Życie prywatne W 1957 roku zawarł związek małżeński z Aliną Jasińską, lekarką specjalistką rehabilitacji. Mają córkę Dorotę, farmaceutkę.
Przypisy
Kategoria:Polscy chirurdzy