Grootonia – rodzaj pluskwiaków z rodziny bezrąbkowatych i podrodziny Eurymelinae.
Morfologia Piewiki o dominującej barwie żółtej lub słomkowej, zawsze z parą ciemnobrązowych kropek przy oczach na ciemieniu, parą ciemnobrązowych, trójkątnych znaków u przedniej krawędzi tarczki oraz przejrzyście żółtawymi do brązowawych przednimi skrzydłami. Czasem także z brązowym nakrapianiem na przedpleczu.
Szagrynowana głowa ma sięgające do przyoczek i mniej więcej proste szwy czołowe boczne, na całej długości oddzielone od krawędzi twarzy płytki szczękowe oraz od 3,5 do 5,9 razy szersze niż pośrodku długie i pośrodku krótsze niż przy oczach ciemię. Przedustek ma wklęsłe brzegi boczne i szczyt szerszy od podstawy. U samca czułki są lekko u wierzchołków rozszerzone. Kłujka w spoczynku sięga do środkowych lub tylnych bioder.
Przedplecze i tarczka są szagrynowane, ta druga ma długość trochę mniejszą od długości przedplecza i ciemienia razem wziętych. W użyłkowaniu przedniego skrzydła występują trzy komórki przedwierzchołkowe, z których pierwsza jest otwarta, a druga zamknięta. Tylne odnóża mają trzy szczecinki wierzchołkowe na udzie oraz spłaszczoną goleń z trzema szeregami kolców.
Odwłok samca ma płatowate nasadowe apodemy grzbietowe i brzuszne. Sztywno z pygoforem połączony dziesiąty segment ma boczne ramiona bardzo szerokie w widoku bocznym. Płytki subgenitalne w widoku bocznym są wąsko-szpatułkowate, z kilkoma długimi szczecinkami brzeżnymi w odsiebnej części. Y-kształtna konektywa wyposażona jest w kil pośrodkowo-grzbietowy. Stylus cechuje się brzusznie położonym płatem przedwierzchołkowym i do góry zakrzywionym, w widoku bocznym najpierw trochę rozszerzonym, a dalej ku szczytowi zwężonym wyrostkiem wierzchołkowym. Wydłużony, walcowaty, skierowany dogrzbietowo, ku szczytowi zwężony trzon edeagusa ma parę, a czasem dwie pary brzusznie lub bocznie skierowanych wyrostków przedwierzchołkowych oraz umieszczony wierzchołkowo na tylnej powierzchni gonopor.
Pokładełko samicy cechuje się poprzecznie rowkowanymi grzbietowo-bocznie walwulami pierwszej pary oraz długimi, wąskimi walwulami drugiej pary z zesklerotyzowanym regionem przed ząbkami umieszczonym na grzbietowej krawędzi oraz z wykształconym grzbietowym regionem przezroczystego oskórka.
Rozprzestrzenienie Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainy etiopską. Wykazani zostali z Kenii, Botswany i Południowej Afryki.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1983 roku przez Michaela D. Webba na łamach czasopisma „Bulletin of the British Museum (Natural History)”. Nazwa rodzajowa pochodzi od miejscowoci Grootfontein w Południowej Afryce. Gatunkiem typowym wyznaczony został Grootonia mella.
Grootonia kenyaensis (Webb, 1976) Grootonia knighti (Webb, 1976) Grootonia mella Webb, 1983
Przypisy
Kategoria:Bezrąbkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1983 roku