Powiat połonieński (ukr. полонський повіт; początkowo pawłowski, ukr. павлівськийПостановление ВУЦИК от 12.10.1921 О выделении в состав Волынской губернии уездов Павловского и Коростенского и новом административном отделении Волынской губернии.) – historyczna, krótkotrwała jednostka administracyjna (powiat), istniejąca w latach 1921–1923 na terenie szczątkowej guberni wołyńskiej w Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej i ZSRR. Siedzibą powiatu było miasteczko Połonne.
Powiat graniczył na północy z powiatem nowogrodzko-wołyńskim, na północnym wschodzie i wschodzie z powiatem żytomierskim, na zachodzie z powiatem zasławskim, a na południu z gubernią podolską.
Historia Powiat został utworzony w marcu 1921 roku przez wydzielenie części obszarów z powiatów: żytomierskiego, nowogrodzko-wołyńskiego (zwiahelskiego) i zasławskiego. Reforma była elementem reorganizacji administracyjnej po traktacie ryskim po I wojnie światowej.
Powiat funkcjonował do 7 marca 1923 roku, kiedy został zniesiony podczas kolejnej reformy terytorialnej, a jego terytorium włączono do większych okręgów administracyjnych – szepetowskiego i żytomierskiegoПостанова ВУЦВК від 7.03.1923 року «Про адміністраційно-територіяльний поділ Волині» (Збірник узаконень України за 1923 р., № 18-19, ст. 306).
Podział administracyjny Powiat składał się z 14 wołości (gmin)Волынская губернская административно-территориальная комиссия. Материалы по административно-территориальному делению Волынской губернии 1923 года. — Житомир, 1923.:
Z powiatu żytomierskiego: Cudnów Krasnopol Krasnosiółka Motowidłówka
Z powiatu zasławskiego: Chrolin Łabuń
Z powiatu nowogrodzko-wołyńskiego (zwiahelskiego): Derewicze Lubar Miropol Nowa Czartoria Ostropol Połonne Romanów Worobijówka
Zobacz też Podział administracyjny Ukrainy
Przypisy
Kategoria:Powiaty guberni wołyńskiej