Zinaida Maksimowna Szarko, ros. Зинаида Максимовна Шарко (ur. 14 maja 1929 w Rostowie nad Donem, zm. 4 sierpnia 2016 w Petersburgu) – rosyjska i radziecka aktorka filmowa i teatralna.
Życiorys W czasie II wojny światowej występowała w dziecięcym zespole pieśni i tańca, organizującym koncerty dla rannych żołnierzy w szpitalach wojskowych. Za te 900 występów otrzymała medal, który nazywała przez całe życie swoją największą nagrodą.
Większość kariery scenicznej spędziła na deskach leningradzkiego Wielkiego Teatru Dramatycznego im. Towstonogowa (w czasach radzieckich im. Gorkiego). Występowała tam od 1956 aż do 2009 r. Od 1954 roku pojawiała się również na dużym ekranie.
Do jej najwybitniejszych ról kinowych zalicza się kreację w Długich pożegnaniach (1971) Kiry Muratowej, odesłanych na półkę na 16 lat. Zagrała w nim samotną matkę, której ukochany syn chce wyfrunąć z rodzinnego gniazda. Inną ważną pozycją w filmografii Szarko był dramat obyczajowy Sad pełen księżyca (2000) Witalija Mielnikowa. Za rolę w nim otrzymała nagrodę Nika dla najlepszej aktorki.
Jej pierwszym mężem (w latach 1953–1960) był aktor Igor Władimirow, z którym miała syna Iwana. Drugim małżonkiem Szarko był w latach 1961–1968 aktor Siergiej Jurski, który porzucił ją dla młodszej o 15 lat aktorki Natalii Tieniakowej.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Rosyjskie aktorki filmowe Kategoria:Rosyjskie aktorki teatralne Kategoria:Radzieckie aktorki filmowe Kategoria:Radzieckie aktorki teatralne Kategoria:Laureaci nagrody Nika Kategoria:Ludzie urodzeni w Rostowie nad Donem Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2016