Nasza czwórka (niem. ) – niemiecka komedia romantyczna z 1938 w reżyserii i według scenariusza Jochena Hutha, który napisał go na podstawie własnej sztuki. W głównych rolach wystąpiły Ingrid Bergman, , i .

Okres zdjęciowy trwał od kwietnia do maja 1938 w w Berlinie.

Fabuła Cztery młode dziewczyny – Marianne Kruge (Ingrid Bergman), Käthe Winter (), Lotte Waag () i Franziska () – które zaprzyjaźniły się podczas nauki w szkole rzemiosła przemysłowego, po ukończeniu studiów postanawiają założyć agencję reklamową. Na przyjęciu z okazji ukończenia nauki ich nauczyciel, Stefan Kohlund (Hans Söhnker), oświadcza się Marianne. Choć jest ona nim nieco zauroczona, odrzuca go, by udowodnić, że potrafi sama sobie poradzić.

Później we czwórkę zakładają agencję, której nadają nazwę „Die vier Gesellen” („Cztery czeladniczki”), i po pokonaniu początkowych trudności zaczynają odnosić sukcesy. Część ich powodzenia zależy od kampanii reklamowej firmy, w której obecnie pracuje Kohlund. Mężczyzna nie wie, że agencją zarządza Marianne i jej przyjaciółki. Para ponownie się spotyka, lecz Marianne nadal opiera się jego oświadczynom. Tymczasem losy pozostałych dziewcząt układają się różnie. Jedna postanawia porzucić karierę dla małżeństwa i szczęśliwie odchodzi z nowym mężem. Druga odkrywa, że ​​ceną za seks przedmałżeński jest wstyd i ból, dlatego wychodzi za mąż, by dać dziecku imię oraz dom. Trzecia z kolei postanawia porzucić agencję dla poważnego malarstwa.

Gdy pozostałe dziewczyny z różnych powodów porzucają prowadzenie agencji, Marianne dochodzi do wniosku, że praca na własny rachunek nie jest przyjemna i w końcu przyjmuje oświadczyny Stefana.

Obsada Opracowano na podstawie materiału źródłowego:

Odbiór Premiera kinowa i recenzje Premiera Naszej czwórki odbyła się 1 października 1938. „Aftonbladet” pisał, że mimo obiecującego początku, film „na dłuższą metę staje się gadatliwy i mało interesujący”. Podobną opinię wyraził „”, dodając, że „nie pomaga nawet fakt, że Ingrid Bergman patrzy na widzów pięknymi, smutnymi oczami”. „Svenska Dagbladet” podkreślał, że fabuła nie jest pozbawiona mocnych punktów, zabawnych scen i dialogów, a także momentów gorzko-smutnych, lecz jako całość jest „zbyt rozwlekła i nijaka, by wzbudzić jakiekolwiek zainteresowanie”.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Filmy kręcone w Berlinie Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w Berlinie Kategoria:Niemieckie adaptacje filmowe Kategoria:Niemieckie filmy czarno-białe Kategoria:Niemieckie filmy z 1938 roku Kategoria:Niemieckie komedie romantyczne