Protoleptops magnificus – gatunek błonkówki z rodziny gąsienicznikowatych i podrodziny Ichneumoninae.
Taksonomia thumb|left|Samica. A: widok boczny, B: twarz, C: głowa i śródplecze w widoku grzbietowym, D: pozatułów w widoku grzbietowym, E: tylne biodra, F: tergity metasomy w widoku grzbietowym Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1967 roku przez Gerda Heinricha pod nazwą Apatetorops magnificus. Jako miejsce typowe wskazano Lushoto w zachodnich górach Usambara. W 1973 roku do rodzaju Protoleptops przenieśli go Henry K. Townes i Marjorie Ch. Townes. W 1997 roku Dicky Sick Ki Yu i Klaus Horstmann skorygowali deklinację epitetu gatunkowego.
Morfologia Głowa cechuje się rozdętymi w widoku grzbietowym skroniami. Mezosoma ma punktowanie na całej tarczy śródplecza skąpe i płytkie. Tarczka śródplecza ma rudobrązowy środek i białe boki. Tylne biodra mają wyspecjalizowane łatki szczecinek () zajmujące około ⅔ ich spodnio-wierzchołkowej powierzchni. Barwa tylnych stóp jest brązowawoczarna. Zestaw żeberek na pozatułowiu jest niekompletny i w związku z tym area dentipara zlana jest z area externa i area spiracularis. Metasoma ma nieprzewężone na przedzie tergity od drugiego do piątego. Drugi tergit jest pośrodku silnie, wzdłużnie rowkowany. Powierzchnie tergitów od trzeciego do ósmego są gładkie i lśniące.
Rozprzestrzenienie Owad afrotropikalny, znany z regionu Tanga w Tanzanii oraz prowincji Mpumalanga i Przylądkowej Wschodniej w Południowej Afryce.
Przypisy
Kategoria:Gąsienicznikowate Kategoria:Błonkówki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1967 roku