Pachygnatha ventricosa – gatunek pająka z rodziny kwadratnikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisali po raz pierwszy Benoît Nzigidahera i Rudy Jocqué w 2014 roku na łamach „European Journal of Taxonomy”. Jako miejsce typowe wskazano górę Musumba w Rwegurze na obszarze Parku Narodowego Kibira.
Morfologia Holotypowy samiec ma ciało długości 3,5 mm przy prosomie długości 1,7 mm i szerokości 1,3 mm, a odnóżu drugiej, najdłuższej pary długości 7,4 mm. Paratypowa samica ma ciało długości 4,3 mm przy prosomie długości 1,7 mm i szerokości 1,4 mm, a odnóżu pierwszej, najdłuższej pary długości 9 mm.
Karapaks jest beżowy z czterema ciemnobrązowymi przepaskami podłużnymi, dwoma po bokach i dwoma pośrodku grzbietu. Szczękoczułki mają trzy zęby na krawędzi przedniej i tyle samo na tylnej, a ponadto dwie ostrogi, u samicy obie krótkie i ostre, u samca jedną walcowatą, a drugą zaostrzoną. Żółtawobrązowe sternum ma prostą przednią krawędź. Ponadto na spodzie prosomy wykształcone są skleryty międzybiodrowe. Kolor odnóży jest żółtawobrązowy, u samicy ze słabo widocznym, szarym nakrapianiem przy stawach udowo-rzepkowych i szczytach goleni. Jedynymi kolcami na odnóżach są grzbietowo-wierzchołkowe kolce rzepek. Opistosoma (odwłok) ma wierzch żółtawoszary z kropkami srebrzystymi oraz z nieregularnymi, połączonymi kropkami ciemnoszarymi, układającymi się w większości w trzech podłużnych liniach, spód zaś żółtawoszary z szarą linią i dwiema parami srebrzystych plamek. Kolor kądziołków przędnych jest bladożółtawobrązowy.
Nogogłaszczki samca cechują się golenią o zaostrzonej na szczycie apofizie retrolateralnej i szerokiej, ostrzowatej apofizie wentralnej. Długie paracymbium ma szeroką część nasadową z półkolistą nabrzmiałością tylno-boczną i małą, trójkątną wypustką przednio-boczną. Cymbium podzielone jest głębokim, błoniastym wpukleniem na szeroką część nasadową i część odsiebną z wąskim odcinkiem środkowym. Podparty konduktorem, długi embolus biegnie po spirali, osiągając szczyt cymbium.
Epigyne samicy mają formę poziomej szpary z silnie zesklerotyzowanymi bokami części dolnej i ostrzowatą częścią górną, na końcach połączoną przezroczystymi wypustkami z dolną.
Ekologia i występowanie Pająk górski, znajdowany na rzędnych od 1970 do 2350 m n.p.m. Zasiedla lasy z udziałem Carapa grandiflora i Polyscias fulva, lasy z dominacją Hagenia abyssinica, lasy z Hagenia abyssinica i Polyscias fulva, lasy z Maracanga neomildbreadiana i Xymalos monospora, lasy z Maracanga neomildbreadiana i Polyscias fulva, górskie wrzosowiska z Phillipia benguelensis oraz uprawy herbaty.
Gatunek afrotropikalny, endemiczny dla Burundi. Znany jest wyłącznie z terenu Parku Narodowego Kibira.
Przypisy
Kategoria:Kwadratnikowate Kategoria:Pająki Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Burundi Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2014 roku