Pachygnatha palmqvisti – gatunek pająka z rodziny kwadratnikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1910 roku przez Hugona Alberta Tullgrena. Jako miejsce typowe wskazano górę Meru w Tanzanii. W 1994 gatunek poddany został redeskrypcji przez Roberta Bosmansa i Jana Bosselaersa.
Morfologia Lektotypowy samiec ma ciało długości 3,5 mm przy prosomie długości 1,7 mm i szerokości 1,3 mm, a paralektotypowa samica ciało długości 4,15 mm przy prosomie długości 1,7 mm i szerokości 1,3 mm. Ubarwienie karapaksu jest jasnożółtobrązowe z ciemniejszymi okolicą głowową i jamką oraz czarno obwiedzionymi oczami, z których te par środkowych rozmieszczone są na planie szerszego z tyłu trapezu. Szczękoczułki są żółtobrązowe. U samca obie krawędzie bruzdy szczękoczułka mają trzy zęby, u samicy tylna z nich ma cztery zęby. Trzeci ząb przedniej krawędzi jest bardzo mały. U podstawy pazura jadowego u samca obecna jest ponadto długa, lekko zakrzywiona, na szczycie stępiona ostroga, a na boku, powyżej nasady pazura mały guzek. Brak jest ostrogi na samej krawędzi bruzdy. Sternum jest żółtobrązowe, a odnóża bladobrązowawożółte. Opistosoma (odwłok) ma kolor jasnożółtawoszary, na wierzchu z szarawobrązowym znakiem liściowatym oraz jasnymi kropkami.
Ekologia i występowanie Pająk górski, spotykany na rzędnych od 2300 do 2900 m n.p.m. Zasiedla górskie lasy deszczowe i sawanny z udziałem roślin z rodzaju Hagenia. Znajdywany był też w gniazdach afroślepców.
Gatunek afrotropikalny, podawany z Kenii i Tanzanii.
Przypisy
Kategoria:Kwadratnikowate Kategoria:Pająki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1910 roku