Park Narodowy Kitulo – park narodowy położony w południowej części Tanzanii, obejmujący rozległy . W języku suahili obszar ten znany jest jako Bustani ya Mungu („Ogród Boga”), co odnosi się do wyjątkowego bogactwa i sezonowej obfitości roślin kwiatowych. Park został utworzony w 2005 roku i zajmuje powierzchnię 413 km².

Kitulo jest pierwszym w Afryce parkiem narodowym ustanowionym głównie w celu ochrony roślinności wysokogórskich muraw i flory kwiatowej.

Położenie i ukształtowanie terenu Park Narodowy Kitulo położony jest na wysokości około 2600 m n.p.m., pomiędzy pasmami górskimi , oraz . Podłoże wulkaniczne oraz duża ilość opadów sprzyjają rozwojowi unikatowych wysokogórskich muraw, które stanowią największy i najważniejszy tego typu ekosystem w Tanzanii.

Krajobraz parku tworzą łagodnie pofałdowane doliny, otwarte przestrzenie trawiaste oraz liczne strumienie i wodospady, z których część osiąga wysokość około 100 m.

Flora Największym walorem przyrodniczym parku jest jego flora. Na terenie Kitulo stwierdzono występowanie ponad 350 gatunków roślin, w tym co najmniej 45 gatunków storczyków. Okres masowego kwitnienia przypada na porę wilgotną, od grudnia do kwietnia, kiedy rozległe murawy pokrywają się wielobarwnym dywanem kwiatów.

Zbiorowiska roślinne Kitulo zaliczane są do najcenniejszych zespołów flory górskiej w Afryce Wschodniej i mają istotne znaczenie dla ochrony gatunków endemicznych.

Fauna Fauna parku ma bardziej ograniczony charakter niż w klasycznych parkach sawannowych. Występują tu niewielkie populacje antylop oraz zebr, a także bogata awifauna. W 2005 roku w lasach zachodniej części parku odkryto nowy dla nauki gatunek naczelnego — kipunjanę wyżynną (Rungwecebus kipunji).

Kitulo jest ważnym obszarem ornitologicznym. Stwierdzono tu obecność rzadkich i zagrożonych gatunków ptaków, takich jak , zagrożona , , oraz .

Dodatkowym elementem bioróżnorodności są endemiczne gatunki motyli, kameleonów, jaszczurek i płazów.

W okresie migracji obserwowane są m.in. bociany białe, które zatrzymują się na murawach parku na dłuższy odpoczynek przed dalszym lotem.

Przypisy

Bibliografia

Gór