Obszar Chroniony Ngorongoro (, NCA) – obszar ochrony przyrody w północnej Tanzanii, utworzony wokół krateru Ngorongoro. Teren obejmuje ziemie zamieszkane przez Masajów, Wąwóz Olduvai, gdzie znaleziono najstarsze ślady praczłowieka, oraz szereg wulkanów przekraczających 3000 m n.p.m.
Ngorongoro zyskał rozgłos już na początku XX wieku, gdy obszar należał do niemieckiej Tanganiki. Przyjeżdżali tu badacze i osadnicy z Niemiec, a na dnie krateru założono niemiecką farmę, której ślady przetrwały do dziś. Obszar Chroniony Ngorongoro został utworzony w latach 50. XX wieku, częściowo włączając teren w skład tworzonego parku Serengeti. Dzięki decyzjom władz, uwzględniającym postulaty Masajów, powstała strefa o specjalnym statusie, umożliwiająca im zamieszkanie i wypas bydła na wyznaczonych terenach, w tym częściowo na dnie krateru.
Osobą, która znacząco przyczyniła się do ochrony zwierzyny w Ngorongoro i Serengeti, był urodzony w Nysie Niemiec, prof. Bernhard Grzimek. Jego syn, , zginął w wypadku lotniczym, uderzając o krawędź krateru. W 1978 roku Ngorongoro został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO, co umożliwiło dodatkowe finansowanie ochrony przyrody.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Geografia Tanzanii