Królowa Śniegu (fin. Lumikuningatar) – fiński film fantasy z 1986 roku w reżyserii Päivi Hartzell na podst. baśni Hansa Christiana Andersena o tym samym tytule.
Fabuła Na początku XX wieku w pewnym mieście mieszka dwoje zżytych ze sobą dzieci – Gerda i Kaj. Pewnej zimowej nocy do ich rodzinnego miasta przyjeżdża swymi saniami demoniczna kobieta i wywabia Kaja z jego łóżka, rzucając na niego urok. Zabiera go do swej krainy skutej śniegiem, zrywając z jego kurtki guziki, które znalazł wspólnie z Gerdą nad morzem. Kobieta jest w posiadaniu Korony Ciemności pozwalającej władać całym światem. Brakującym elementem korony jest Zielony Kamień znajdujący się za lodem, który można przełamać jedynie czarnym mieczem tylko wtedy, kiedy gwiazdy północnego nieba odrodzą się na nowo. Gerda, dobita nagłym zniknięciem Kaja, po nadejściu wiosny dostrzega jeden z znaleźnych guzików. Pełna nadziei rozpoczyna poszukiwania Kaja.
W lesie Gerda natrafia na magiczną łódź, która zaprowadza ją do dworu emerytowanej baletnicy. Jako, że baletnica jest samotna, Gerda zgadza się u niej zostać przez jakiś czas, nie wiedząc, że baletnica jest złą czarownicą, która stała za łodzią i karmi ją magicznymi słodyczami, by wymazać jej pamięć i zmusić do nauki baletu. Gerda po kolejnym wyczerpującym treningu przypadkowo odkrywa pozostałości po jej poprzedniczkach i przepis czarownicy jak zwabiać dziewczynki. Także ponownie przypomina sobie o Kaju. Odzywają się do niej róże na tapecie, które niegdyś były dziewczynkami zwabionymi podstępnie przez czarownicę i zmuszonymi do baletu, a w przypadku odmowy zmienionymi. Róże wyjaśniają, że Gerda dzięki swej miłości do Kaja ma szansę uciec czarownicy. Gdy Gerdzie w dramatycznej ucieczce udaje się przekroczyć bramę dworu, ścigająca ją czarownica umiera, a z przetrzymywanych dziewczynek zostaje zdjęty urok.
Tymczasem demoniczna kobieta w swej krainie manipuluje Kajem, by zapomniał o jakichkolwiek uczuciach. Wedle jej słów Kaj to jedyna osoba mogącą pozyskać Zielony Kamień i jeśli tego dokona, uczyni go władcą świata. Gerda kontynuując podróż, znajduje kolejny z guzików Kaja. Spotyka starego błazna, który wspomina, że niedawno pojawił się chłopiec, który stał się partnerem tutejszej królewny i być może to jest Kaj. Zaprowadza on Gerdę do królewskiego dworu, w którym służy jego narzeczona. Dowiedziawszy się, że Gerda nie zostanie wpuszczona, narzeczona błazna, poruszona jej historią, przemyca ją do pałacu. Gdy Gerda dociera do królewskiej sypialni, ze smutkiem odkrywa, że partner królewny nie jest Kajem. Zbudzona królewna, choć płytka i rozpieszczona, okazuje gościnność Gerdzie. Ona i królewicz ofiarowuje eskortę i piękną suknię, by dotarła bezpiecznie do Kaja.
W lesie eskorta zostaje napadnięta przez rozbójników, zaś wzięta do niewoli Gerda ma zostać sprzedana jako żona dla rozbójniczego księcia. W obozowisku rozbójników, Gerdę uwalnia córka ich przywódczyni. Kiedy Gerda widzi u niej kolejny z guzików Kaja, rozbójniczka wyjaśnia, że guzik spadł jej na głowę i zobaczyła kobietę lecącą na saniach z pewnym chłopcem w kierunku północy. Gerda łączy fakty i rankiem, gdy wszyscy rozbójnicy śpią, wykrada latającego renifera należącego do rozbójniczki i kieruje się na północ. Demoniczna kobieta wyczuwa najście Gerdy i zrzuca ją z nieba, licząc że zginie. Gerda przeżywa i znajduje opiekę w lepiance Czarodziejki Północy, która informuje, że porywaczka Kaja to Królowa Śniegu, władczyni wszystkiego, co zimne.
Czarodziejka Północy wyjaśnia, że Królowa Śniegu nie może zdobyć Zielonego Kamienia, bo wszystko mrozi – potrzebne są ludzkie ręce ze względu na ich ciepło, dlatego uczyniła Kaja swym księciem. Czarodziejka Północy każe się spieszyć Gerdzie, bo jeśli Królowa Śniegu włoży skompletowaną Koronę Ciemności, jej moc będzie wieczna i zapanuje na świecie wieczny mróz. Zwłaszcza, że Kajowi udało się zdobyć Zielony Kamień po walce z niedźwiedzim stworem. Gerda w otrzymanej od Czarodziejki Północy pelerynie-niewidce umyka strażnikom Królowej Śniegu, lecz ta ją przyłapuje. Siła dobroci zawarta w guzikach Kaja pozwala przeciwstawić mocy Królowej Śniegu, ale Gerda zostaje zamrożona. Jednak Kaj tknięty miłością do Gerdy wyrywa się spod władzy Królowej Śniegu i ją pokonuje, używając ostatniego guzika. Gerda i Kaj po powrocie do miasta świętują z innymi dziećmi nadejścia lata.
Obsada Satu Silvo jako Królowa Śniegu Outi Vainionkulma jako Gerda Sebastian Kaatrasalo jako Kaj Tuula Nyman jako czarownica Esko Hukkanen jako błazen Pirjo Bergström jako narzeczona błazna Juulia Ukkonen jako królewna Paavo Westerberg jako królewicz Saara Pakkasvirta jako przywódczyni rozbójników Ismo Alanko jako jeden z rozbójników Marja Pyykkö jako mała rozbójniczka Elina Hurme jako mała rozbójniczka (głos) Elina Salno jako Czarodziejka Północy Reijo Tuomi jako człowiek-niedźwiedź
Źródło:
Produkcja Królowa Śniegu była wówczas wyjątkowo dużą produkcją filmową, której całkowity koszt wyniósł ponad 6,13 milionów marek fińskich. W finansowaniu filmu uczestniczyła Fińska Fundacja Filmowa, która przekazała kwotę 2,885 tys. marek fińskich.
Muzyka Muzykę do Królowej Śniegu skomponował Jukka Linkola. W 1987 roku utwór ten został wydany jako ścieżka dźwiękowa Music from the Film The Snow Queen. Piosenkarz Ismo Alanko, który w filmie zagrał jednego z rozbójników, wykonał i nagrał piosenkę „Rosvojen juhlat”.
Album Jarmo Saariego Filmtet – A Tribute to Finnish Cinema zawiera piosenkę „Lumikuningatar”, będącą kompilacją tematów muzycznych z filmu.
Odbiór Królowa Śniegu przyciągnęła w fińskich kinach 96 936 widzów. Królowa Śniegu zdobyła nagrody Jussi za najlepszą muzykę i najlepszą oprawę wizualną. Film otrzymał państwową nagrodę za wsparcie jakości produkcji filmowej i został zgłoszony jako oficjalny fiński kandydat do Oscara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego; ostatecznie jednak nie zdobył nominacji.
Nagrody NagrodaKategoriaNominowaniRezultatNagroda JussiNajlepsza oprawa wizualnaReija Hirvikoski Najlepsza muzykaJukka Linkola
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Fińskie filmy z 1986 roku Kategoria:Adaptacje filmowe baśni Królowa Śniegu