Opactwo św. Piotra w Corbie (fr. Abbaye Saint-Pierre de Corbie) – dawny klasztor benedyktynów znajdujący się we francuskiej miejscowości Corbie (pl. hist. Korbea).
Historia Klasztor został założony między 657 i 661 rokiem przez królową Batyldę, wdowę po królu Chlodwigu II. Mnichów sprowadzono z . Królowa nadała klasztorowi liczne przywileje, a w 664 roku bp Bertofrid z Amiens nadał placówce prawo do samodzielnego wyboru opata. W okresie karolińskim klasztor przyjął regułę św. Benedykta. Około 822 roku Karol Wielki założył opactwo Corvey (zwane dawniej Nową Korbeą) w dzisiejszej Nadrenii Północnej-Westfalii. W 859 i 881 roku rejon Corbie ucierpiał wskutek najazdów normańskich. W XI wieku wzniesiono romański kościół klasztorny. W 1123 roku opactwo przystąpiło do kongregacji kluniackiej. Klasztor został zniszczony w 1475 roku, podczas wojny stuletniej. Budowę nowego kościoła rozpoczęto w 1502 roku. Od 1618 roku klasztor należał do kongregacji maurystów. Kompleks przebudowano za rządów opata Melchiora de Polignac (lata 1713–1743). W połowie XVIII wieku dokończono budowę kościoła klasztornego. Klasztor został zlikwidowany w 1791 roku, w okresie rewolucji francuskiej. XIX wieku kościół klasztorny częściowo rozebrano, pozostawiając jedynie jego korpus nawowy.
Galeria
Przypisy
Opactwo św. Piotra Kategoria:Klasztory benedyktyńskie we Francji Kategoria:Zabytkowe klasztory katolickie we Francji Kategoria:Architektura gotyku we Francji