Pułk strażnika wojskowego Michała Zbrożka – oddział wojska I Rzeczypospolitej drugiej połowy XVII wieku (okresu wojny polsko-tureckiej 1683–1699).
W trakcie trwania II wojny północnej, w 1656 król Polski Jan II Kazimierz postanowił odzyskać stolicę. W tym celu na jej przedpolach zgromadził około 28 500 żołnierzy regularnego wojska, w tym ponad 18000 jazdy. W batalii warszawskiej wziął też udział pułk strażnika wojskowego Michała Zbrożka
Komput wojska koronnego datowany na 10 maja 1683 zawierał podział jazdy na pułki. Jednym z nich był pułk Michała Zbrożka. Składał się z jednej chorągwi husarskiej i kilku chorągwi pancernych. W czasie bitwy pod Wiedniem pułk znajdował się na prawym skrzydle ugrupowania uderzeniowego.
Na rok 1686 Jan Sobieski planował podjęcie wielkiej wyprawy, która miała dotrzeć do Dunaju. Komput na wyprawę zawierał w sobie między innymi strukturę pułku strażnika koronnego Michała Zbrożka.
Struktura organizacyjna 1683
Dowódca pułku – Michał Zbrożek
Pancerni (jazda kozacka): Chorągiew pancerna koronna Michała Zbrożka Chorągiew pancerna koronna Jerzego Skarżyńskiego
1686
Pancerni chorągiew pancerna strażnika wojskowego Michała Zbrożka – 150 koni chorągiew pancerna Jerzego Skarżyńskiego – 100 koni Jazda lekka – (wołoska) chorągiew wołoska Brudzkiego – 100 koni chorągiew wołoska Szymona Zawiszy – 100 koni chorągiew wołoska Balcera Wilgi – 80 koni chorągiew wołoska strażnika wojskowego Michała Zbrożka – 100 koni
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki jazdy koronnej Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-tureckiej (1683–1699) Kategoria:Oddziały polskie walczące w bitwie pod Wiedniem Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667)