Jan Baraniecki (ur. 11 maja 1940 w Piórkowie na Ziemi Kieleckiej, zm. 25 lipca 2017) – polski wojskowy, generał brygady Wojska Polskiego; zastępca szefa Logistyki – szef Techniki Lotniczej Dowództwa WLOP (1996–1997); zastępca dowódcy WLOP – szef Logistyki (1997–2000).
Przebieg służby wojskowej Jan Baraniecki urodził się 11 maja 1940 w Piórkowie koło Łysej Góry na Ziemi Kieleckiej. Jego ojciec Stanisław był żołnierzemPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 czerwca 1998 o nadaniu orderów.
W 1961 rozpoczął zasadniczą służbę wojskową w Technicznym Ośrodku Szkolenia Wojsk Lotniczych w Zamościu. W roku 1962 podjął studia w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie na Wydziale Mechanicznym, gdzie dodatkowo ukończył kurs szybowcowy. W roku 1967 po ukończeniu uczelni otrzymał przydział służbowy do 3 pułku Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego z 16 Dywizji Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego na stanowisko dowódcy eskadry technicznej, którym był do roku 1971. Na początku latał, potem pracował jako inżynier lotnictwa. W latach 1971–1972 inżynier eksploatacji dywizjonu technicznego 3 plmb. W latach 1972–1975 pełnił służbę w Dowództwie Wojsk Lotniczych w Poznaniu na stanowisku pomocnika szefa wydziału. W latach 1975–1976 studiował w Wojskowej Akademii Inżynieryjnej Sił Zbrojnych ZSRR, po czym został wyznaczony na stanowisko oficera oddziału eksploatacji Dowództwa Wojsk Lotniczych. Od 1978 z funkcją starszy oficer. W roku 1980 otrzymał przydział służbowy na stanowisko szefa wydziału eksploatacji, a w roku 1987 szefa oddziału eksploatacji Dowództwa Wojsk Obrony Powietrznej Kraju w Warszawie. W roku 1990 został wyznaczony na stanowisko szefa Służby Inżynieryjno-Lotniczej Szefostwa Techniki i Zaopatrzenia WLOP. W latach 1993–1996 był zastępcą szefa Szefostwa Techniki i Zaopatrzenia – Główny Inżynier Dowództwa WLOP. Od lipca 1996 został wyznaczony na zastępcę szefa Logistyki – szef Techniki Lotniczej Dowództwa WLOP. W latach 1997–2000 pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy WLOP – szef Logistyki. W roku 1997 mianowany na stopień generała brygady. Zawodową służbę wojskową, po 38 latach zakończył 11 maja 2000. Służył w jednostkach lotniczych, między innymi w Bydgoszczy, Pile, Dęblinie i Poznaniu. Uczestniczył w wielu dochodzeniach dotyczących wojskowych katastrof lotniczych.
W rezerwie działał w Klubie Generałów. 10 sierpnia 2011 wraz z grupą byłych generałów lotnictwa wojskowego zajął stanowisko po katastrofie 10 kwietnia 2010, o której wypowiadał się i komentował w mediach m.in.: Nasz Dziennik, Radio Maryja, wPolityce. W 2016 wydał książkę pt. „Tajny Dziennik Żołnierza IV Rzeczpospolitej”. Zmarł 25 lipca 2017.
Awanse podporucznik – 1966 porucznik – 1968 kapitan – 1972 major – 1977 podpułkownik – 1981 pułkownik – 1987 generał brygady – 1997
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski tytuł Honorowy Obywatel Łagowa i inne
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Podporucznicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Technicznej Kategoria:Absolwenci Wojskowo-Lotniczej Akademii Inżynieryjnej im. N. J. Żukowskiego Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Wojskowi związani z Bydgoszczą Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą Kategoria:Wojskowi związani z Poznaniem Kategoria:Zmarli w 2017