Huriye Baha Hafize Öniz (ur. 1 maja 1887 w Stambule, zm. 2 listopada 1950 tamże) – turecka pisarka, nauczycielka i polityczka. Jedna z pierwszych kobiet wybranych do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji, ówcześnie jedynej izby tureckiego parlamentu.
Życiorys Huriye Baha Öniz urodziła się 1 maja 1887 w Stambule. Jej rodzicami byli Bahaddin Bey Bey oraz Ayşe Hanım. Edukację podstawową i średnią ukończyła w Leylî Sanayi Mektebi. Studiowała pedagogikę na na Uniwersytecie Londyńskim. W 1912 roku rozpoczęła pracę jako nauczycielka nauk ścisłych w szkole średniej dla dziewcząt w Stambule, jednak w grudniu tego samego roku zrezygnowała z tej pracy. W 1913 roku rozpoczęła pracę w innej szkole w Stambule. Angażowała się w działalność charytatywną, m.in. ucząc uchodźców, którzy przybyli do Stambułu w wyniku I wojny bałkańskiej. W 1926 roku rozpoczęła pracę w greckiej szkole w Beyoğlu. Uczyła również w żydowskich szkołach. W 1930 roku zrezygnowała z pracy z powodu choroby, jednak powróciła do zawodu w 1933 roku. W lutym 1934 roku rozpoczęła pracę w greckiej szkole w , w której pracowała do wyboru na członkinię Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji. Po zakończeniu kariery parlamentarnej, w lipcu 1939 roku powróciła do pracy jako nauczycielka języka tureckiego we włoskiej szkole. Później pracowała jako nauczycielka żeńskich szkołach średnich w Beyoğlu (od czerwca 1946) oraz w (od października 1946).
Działalność polityczna Z powodzeniem wystartowała w z okręgu wyborczego obejmującego Diyarbakır, zostając członkinią Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji. Uzyskała 629 głosów. Reprezentowała Republikańską Partię Ludową. Swój mandat objęła 1 marca 1935. Została jedną z 18 pierwszych kobiet wybranych do parlamentu kraju. W parlamencie została członkinią komitetu ds. finansów. Zasiadała również w komitetach doraźnych ds. prawa pracy, prawa leśnego oraz ustaw infrastrukturalnych. Opowiadała się za utworzeniem szkoły położniczej w Ankarze. Była członkinią komisji skrutacyjnej w trakcie . W parlamencie zasiadała tylko przez jedną kadencję.
Jest autorką książki Köprüaltı Çocukları (1936). W 1939 roku wydała również książkę pt. Bir Öğretmenin Romanı. W wyniku wejścia w życie ustawy przyjęła nazwisko "Baha". Mówiła w języku greckim i języku angielskim. Wzięła udział w organizowanej w 1935 roku w Stambule przez .
Życie prywatne i śmierć Jej mężem był Hayrettin Bey (1883–1916). Mieli syna. Zmarła 2 listopada 1950 w Stambule.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Stambule Kategoria:Tureccy nauczyciele Kategoria:Tureccy parlamentarzyści Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1950