Shahed 236 – irańska amunicja krążąca produkowana w Rosji.
Historia Publiczna demonstracja bezzałogowego statku powietrznego Shahed 236, z udziałem Władimira Putina, odbyła się 19 września 2024 r. w Centrum Technologii Specjalnych w Petersburgu. Konstrukcja została opracowana w wyniku transferu technologii z Iranu do Rosji i otrzymała rosyjskie oznaczenie MS-236. Stanowi ona rozwinięcie drona Shahed 136, zmodyfikowanego poprzez integrację głowicy bojowej z głowicą optoelektroniczną. Zastosowane dodatkowe wyposażenie umożliwia kierowanie innymi dronami-kamikadze atakującymi cele w promieniu do 220 km od stanowiska kontrolnego. Szacunkowy koszt jednego egzemplarza wynosi około 900 000 dolarów.
W fabryce dronów w Jełabudze podjęto prace przygotowawcze celem uruchomienia produkcji seryjnej drona. Dron został użyty bojowo przez Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej podczas agresji Rosji na Ukrainę. Odnalezione szczątki drona miały oznaczenie w alfabecie łacińskim (m.in. numer seryjny MS001) co sugeruje na wczesną partię produkcyjną pochodzącą z bezpośredniej dostawy z Iranu. We wrześniu 2025 r. dronów Shahed-236, działających z wykorzystaniem retransmisji sygnału, użyto do zniszczenia pociągu transportującego paliwo. Cel znajdował się w odległości około 200 km od linii frontu.
Konstrukcja Dron jest zbudowany w układzie aerodynamicznym latającego skrzydła. Masa startowa wynosi 250 kg z czego 50 kg przypada na ładunek bojowy. Rozpiętość skrzydeł wynosi 3 m., a długość kadłuba 3,5 m. Maksymalny deklarowany pułap operacyjny sięga 4500 m, a prędkość lotu dochodzi do ok. 170 km/h. Napęd stanowi silnik spalinowy o mocy 50 KM z dwułopatowym śmigłem ciągnącym, który umożliwia do 12 godzin lotu.
Shahed 236 wyposażono w rozbudowany zestaw systemów nawigacyjnych i celowniczych, umożliwiających autonomiczne działanie. Otrzymał zmodernizowany układ nawigacji satelitarnej Tallysman z czteroelementową anteną CRPA, zwiększającą odporność na zakłócenia. W zakresie wykrywania i identyfikacji celów zastosowano kamerę termowizyjną współpracującą z wbudowanym minikomputerem NVIDIA Jetson, co pozwala na wykorzystanie algorytmów sztucznej inteligencji do samodzielnego rozpoznawania i wyboru celów, zwłaszcza emitujących ciepło, także w warunkach nocnych lub ograniczonej widoczności. Prawdopodobnie integracja systemów AI ogranicza zależność drona od sygnału GPS i umożliwia działanie przy minimalnej łączności z operatorem. Zestaw uderzeniowy obejmuje sam bezzałogowiec, stanowisko kierowania oraz przekaźnik sygnału. Podczas testów deklarowano celność trafienia rzędu 3–5 m. Jednocześnie napęd i głowica bojowa pozostały zasadniczo zbliżone do wcześniejszych modeli.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rosyjskie bezzałogowe statki powietrzne Kategoria:Irańskie bezzałogowe statki powietrzne Kategoria:Amunicja krążąca