Budynek dawnego Starostwa Powiatowego – klasycystyczna budowla w Siedlcach wybudowana w 1862 r. jako Biuro Powiatu Siedleckiego. Znajduje się w Śródmieściu przy ul. Józefa Piłsudskiego obok Budynku Poczty Polskiej. Po zakończeniu II wojny światowej, w budowli została utworzona katownia Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, gdzie w męczarniach przetrzymywano byłych polskich żołnierzy Armii Krajowej. Obecnie budowla należy do Narodowego Funduszu Zdrowia.
Historia Dwukondygnacyjna budowla została wzniesiona w klasycystycznym stylu w 1862 r. Wybudowana została na planie litery L z czerwonej cegły, otynkowana oraz podpiwniczona. Mieściło się w nim Biuro Powiatu Siedleckiego.
W dwudziestoleciu międzywojennym budynek służył jako siedziba Starostwa Powiatowego oraz Komendy Policji Państwowej. W czasie okupacji niemieckiej jako Urząd Skarbowy.
Po zakończeniu II wojny światowej, w latach 1944–1956 w budynku znajdował się Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. Utworzono w nim cele oraz katownię dla nieposłusznych.
Nocą 12–13 kwietnia 1945 r. doszło do najgłośniejszej zbrodniczej akcji siedleckiego PUBP pod nazwą „sprawa szesnastu”. Między godziną 22.00 a północą zestrzelono 16 polskich oficerów, byłych żołnierzy Armii Krajowej. Ich zwłoki znaleziono w 6 różnych rogatkach, ustalono nazwiska jedynie 9 z nich.
Po upadku komunizmu w Polsce, we frontowe ściany budynku dawnego Starostwa Powiatowego oraz PUBP zostały wmurowane dwie tablice inskrypcyjne. Dokonano tego z inicjatywy Zygmunta Goławskiego. Pierwsza zawiera informacje o dawnym Urzędzie Bezpieczeństwa, druga zaś o wydarzeniach z 12–13 kwietnia 1945 r.
Przypisy
Kategoria:Zabytkowe budynki w Siedlcach Siedlce