Teofil Porębski, ps. Bogumił (ur. 20 grudnia 1889 w Podgórzu, zm. 8 stycznia 1918) – sierżant Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Augusta urodzony 20 grudnia 1889 w Podgórzu. W 1910 pracował jako pomocnik handlowy.
W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich, początkowo w 3 kompanii V batalionu 1 pułku piechoty, a później 9 kompanii 5 pułku piechoty. Wyróżnił się 24 grudnia 1914 dowodząc jako kapral patrolem w bitwie pod Łowczówkiem. Później awansował na sierżanta.
21 marca 1915, chory, leczył się w Szpitalu Rezerwowym nr 3 w Wiedniu. Później odnotowany w I Batalionie Uzupełniającym skąd wyjechał na urlop do Krakowa (6–23 maja 1916) oraz do Kozienic (22–23 września 1916). Po rekonwalescencji odnotowany w 6 pułku piechoty. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii. Walczył jako feldfebel na froncie włoskim w szeregach węgierskiego 5 pułku piechoty. Tam zmarł 8 stycznia 1918..
W 1910 był kawalerem, bezdzietnym.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6507 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 19 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Podgórzu (Kraków) Kategoria:Ofiary I wojny światowej Kategoria:Podoficerowie piechoty Legionów Polskich Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Łowczówkiem 1914 Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Żołnierze 5 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1914–1917)