Euconnus imparitus – gatunek chrząszczy z rodziny kusakowatych i podrodziny balinków.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2025 roku przez Yin Ziweia, Feng Tinga i Zhou Deyao na łamach „ZooKeys”. Jako miejsce typowe wskazano Quanjing w Jiadingu w chińskim Szanghaju. Epitet gatunkowy nawiązuje do podobnego Euconnus impar.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości około 1,7 mm, w zarysie wydłużonym, ubarwionym rudobrązowo z jaśniejszymi narządami gębowymi i stopami.
Głowa jest prawie kulista, tak długa jak szeroka i najszersza na wysokości oczu, drobno punktowana, skąpo porośnięta długimi szczecinkami. Skronie są znacznie dłuższe od osadzonych na przedzie oczu, pozbawione grubych szczecinek. Wydłużone czułki mają człon siódmy najdłuższy, a człony od ósmego do ostatniego dłuższe niż szersze, ale szersze od poprzednich i zestawione w luźną buławkę.
Przedplecze jest nieco dłuższe niż szersze, prawie kulistawe, najszersze tuż za środkiem, pozbawione bocznych dołków przednasadowych, poprzecznego wcisku czy żeberek przybocznych. Punktowanie i szczecinki na jego dysku są takie jak na głowie, na krawędziach zaś szczecinki wyrastają gęściej. Pokrywy są prawie owalne i nieco spłaszczone, najszersze pośrodku, drobno punktowane, skąpo porośnięte długimi szczecinkami, o czterech małych, łysych dołeczkach u nasady i słabo zaznaczonych guzach barkowych. Skrzydła tylnej pary są w pełni wykształcone. Wyrostek międzybiodrowy śródpiersia sięga daleko poza tylne brzegi środkowych bioder, a wyrostek międzybiodrowy zapiersia jest szeroki i pośrodku wykrojony. Odnóża są długie i smukłe. Pierwsza para cechuje się nasadowym członem stopy od spodu wyciągniętym w ściętą na szczycie wypustkę.
Genitalia samca mają przeciętnie wydłużony, grzbietobrzusznie symetryczny edeagus o płytce kompresyjnej w widoku brzusznym opatrzonej dwoma bocznymi płatami, wierzchołkowej części płata środkowego (prącia) początkowo szerokiej i dalej zwężonej, a paramerach rozszerzonych przed zaopatrzonymi w po trzy szczecinki makroskopowe szczytami.
Ekologia i występowanie Owad spotykany na terenach uprawnych. Przylatuje do sztucznych źródeł światła.
Gatunek palearktyczny, endemiczny dla Chin, znany tylko z miejsca typowego w Szanghaju.
Przypisy
Kategoria:Balinki Kategoria:Chrząszcze Chin Kategoria:Fauna endemiczna Chińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2025 roku