Euconnus dulcis – gatunek chrząszczy z rodziny kusakowatych i podrodziny balinków.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1886 roku przez Davida Sharpa na łamach „Entomologist’s Monthly Magazine”. Jako miejsce typowe wskazano japońskie Nagasaki.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 1,4 do 1,7 mm, z wierzchu drobno punktowanym. Głowa cechuje się kątowo wyciągniętą pośrodku przednią krawędzią nadustka oraz obecnością bardzo gęsto rozmieszczonych i grubych szczecinek na skroniach. Wydłużone czułki mają buławki zajmujące połowę ich długości i luźno zestawione z czterech ostatnich, powiększonych członów. Dzwonkowate przedplecze dysponuje dwoma łysymi dołkami nasadowo-bocznymi, połączonymi płytkim, poprzecznym wciskiem. Po bokach przedplecza wyrastają grube szczecinki. Dwa dołeczki nasadowe pokryw leżą blisko siebie. Odwłok samicy jest normalnie wykształcony, samca zaś silnie przekształcony, o sternitach czwartym i piątym z dwoma tylno-bocznymi, tylno-dośrodkowo zwróconymi guzkami oraz z dwoma poprzecznymi szeregami pypciowatych ziarenek między guzkami czwartego sternitu. Genitalia samca cechują się wierzchołkową wypustką edeagusa znacznie dłuższą od paramer, paramerami silnie rozszerzonymi i opatrzonymi trzema szczecinkami na krawędzi bocznej i dwoma przy szczycie, a endofallusem zaopatrzonym w symetryczne skleryty. Genitalia samicy charakteryzują się kulistą spermateką i poszerzonym nasadowo jej przewodem.
Ekologia i występowanie Owad ten bytuje w ściółce liściastej i wśród korzeni traw.
Gatunek palearktyczny, znany z Szanghaju i Anhui w Chinach, Czedżu w Korei Południowej oraz japońskich wysp Honsiu i Kiusiu.
Przypisy
Kategoria:Balinki Kategoria:Chrząszcze Chin Kategoria:Chrząszcze Japonii Kategoria:Chrząszcze Korei Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1886 roku