Zaburzenie odhamowanego zaangażowania społecznego, zaburzenie selektywności przywiązania (DSED, z ang. disinhibited social engagement disorder) - zaburzenie psychiczne wieku dziecięcego charakteryzujące się skrajnym rozhamowaniem społecznym. Dzieci z tym zaburzeniem mogą m.in.: nie okazywać strachu lub nieśmiałości podczas wchodzenia w interakcje z obcymi, bez zawahania oddalać się od opiekunów w nowych, obcych miejscach i mieć skłonność do zadawania nieznajomym nieadekwatnych, skrajnie osobistych pytań.
Czynniki ryzyka Czynnikami ryzyka zaburzenia odhamowanego zaangażowania społecznego są: Deprywacja społeczna;
Wychowywanie się w rodzinach zastępczych lub domach dziecka; Doświadczanie przemocy seksualnej/fizycznej lub zaniedbywania emocjonalnego; Nieobecność opiekuna/rodzica w pierwszych latach życia dziecka.
Epidemiologia DSED jest zaburzeniem rzadko występującym (ok. 0,9-1,4% populacji ogólnej).
Obraz kliniczny i diagnoza
ICD-11 W ICD-11 zaburzenie odhamowanego zaangażowania społecznego (kod 6B06) opisywane jest jako zaburzenie charakteryzujące się:
DSM-5 W piątym wydaniu DSM, zaburzenie odhamowanego zaangażowania społecznego (kod 313.89) zostało umieszczone w grupie zaburzeń związanych z traumą i stresem (ang. trauma and stressor-related disorders).
Kryteria diagnostyczne:A - wzorzec zachowań, w którym dziecko aktywnie podchodzi do nieznanych dorosłych i wchodzi z nimi w interakcje.
B - zachowania wymienione w kryterium A nie ograniczają się do impulsywności (jak w przypadku ADHD), lecz obejmują również zachowania rozhamowane społecznie
C - dziecko doświadczyło skrajnego zaniedbania lub niewystarczającej opieki
D - opieka opisana w kryterium C jest uznawana za przyczynę zaburzonego zachowania wymienionego w kryterium A
E - dziecko ma wiek rozwojowy co najmniej 9 miesięcy
Przypisy
Kategoria:Zaburzenia zachowania wieku dziecięcego i młodzieńczego