Emilija Spudaitė-Gvildienė (ur. 13 września 1887 w Kławanach, zm. 2 lipca 1965 w Kownie) – litewska nauczycielka i polityczka. Jedna z pięciu kobiet (wspólnie z Magdaleną Draugelytė-Galdikienė, Gabrielė Petkevičaitė-Bitė, Oną Muraškaitė-Račiukaitienė oraz ) wybranych do Sejmu Ustawodawczego Republiki Litewskiej.
Życiorys Emilija Spudaitė urodziła się 13 września 1887 w Kławanach w okręgu szawelskim. W 1902 roku ukończyła szkołę podstawową w Rydze, w 1908 roku gimnazjum w tym samym mieście. W 1908 roku zamieszkała w Kalwarii Żmudzkiej, gdzie rozpoczęła pracę jako nauczycielka. W trakcie I wojny światowej przeprowadziła się do Moskwy, gdzie uczyła w latach 1915–1917. Na Litwę powróciła w 1918 roku i zaczęła nauczać w Pokrojach, gdzie założyła stowarzyszenie lokalnych kobiet.
Z powodzeniem wystartowała w wyborach parlamentarnych na Litwie w 1920 roku w okręgu wyborczym obejmującym Poniewież z ramienia (LKDP). Mandat w Sejmie objęła 15 maja 1920 i sprawowała go do 13 listopada 1922. Była jedną z pięciu kobiet (wspólnie z Magdaleną Draugelytė-Galdikienė, Gabrielė Petkevičaitė-Bitė, Oną Muraškaitė-Račiukaitienė oraz ) wybranych do tego ciała. Zasiadała również w pierwszej, drugiej i trzeciej kadencji Sejmu, każdorazowo z ramienia LKDP.
Zmarła 2 lipca 1965 w Kownie.
Przypisy
Kategoria:Litewscy nauczyciele Kategoria:Posłowie na Sejm Republiki Litewskiej (1920–1940) Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1965