Rufin Offreduccio OFM (ur. w Asyżu, zm. 14 listopada 1270 w Carceri) − włoski franciszkanin, towarzysz św. Franciszka z Asyżu, błogosławiony.
Biografia Rufin urodził się w Asyżu. Dokładna data jego urodzenia nie jest znana. Był synem szlachcica Scypiona d’Offreduccio, brata Favarone d’Offreduccio, ojca św. Klary z Asyżu. Musiał posiadać zwykłe dla szlachty w XII wieku wykształcenie. Skąpe informacje dotyczące życia bł. Rufina pochodzą ze Źródeł franciszkańskich. Pobudzony przykładem życia Franciszka z Asyżu zdecydował się na wstąpienie w jego ślady. Gdy Franciszek uzyskał słowne potwierdzenie dla swojego sposobu życia, wyrażone przez papieża Innocentego III w 1209 roku, Rufin przyłączył się do grupy pierwszych franciszkanów w Porcjunkuli. Wraz z Leonem, Jałowcem, Illuminatem dell’Arce, Eliaszem Bombarone, Pacyfikiem, Masseo z Marignano i Janem Prostym, był tak zwanym uczniem drugiej godziny.
Źródła zwracają uwagę na duchowy rys natury Rufina, na jego pobożność. Rufin miał towarzyszyć Franciszkowi w chorobie. Po stygmatyzacji na La Vernie w 1224 roku, jak zaznaczył kronikarz w Tractatus de adventu fratrum minorum in Angliam, Franciszek polecił Rufinowi oczyścić i namaścić oliwą skałę, na której stanął serafin z widzenia, co ten skwapliwie uczynił. Rufin jako jedyny z najbliższych towarzyszy Biedaczyny, miał dotknąć stygmatu w boku świętego. Błogosławionemu dedykowana jest sekwencja kilku epizodów zawartych w Actus beati Francisci , powstałych w XIII wieku. Część z nich znalazła się w późniejszych Kwiatkach.
Gdy po kapitule generalnej odbytej w Genui w 1244 roku generał Krescencjusz z Jesi poprosił braci o zebranie świadectw dotyczących życia i cudów dokonanych przez Franciszka z Asyżu, Rufin wraz z Aniołem z Rieti i br. Leonem wysłali z Greccio specjalny list z załączonym florilegium z epizodami z życia Asyżanina (List z Greccio z 11 sierpnia 1246). Materiał ten został prawdopodobnie wykorzystany przez Tomasza z Celano przy pisaniu Życiorysu drugiego (). Rosalinde Brooke próbowała odtworzyć zawartość florilegium trzech towarzyszy, używając tekstu Zbioru asyskiego () datowanego na ok. 1311.
Uczeni nie są zgodni co do miejsca i daty śmierci bł. Rufina, która nastąpiła w eremie franciszkańskim Carceri lub w klasztorze przy Porcjunkuli pod Asyżem około 1270 roku (według w 1249). Przyjmowana data dzienna pochodzi z tzw. Brewiarza św. Franciszka () przechowywanego w klasztorze klarysek w Asyżu (). Pod datą 13 listopada znajduje się łacińska nota pismem odręcznym: „Obiit sanctus noster Rofinus qui fuit socius sancti patris nostri Francisci”. Rufin został pochowany w sąsiedztwie grobu św. Franciszka. Miejsce to zostało zachowane. Od 1932 roku urna z prochami Rufina przechowywana jest w kaplicy Grobu św. Franciszka w Sacro Convento w Asyżu.
Rufin czczony jest jako błogosławiony w Kościele katolickim, choć kult jest ograniczony. Wspomnienie przypada 14 listopada.
+ Rufin w źródłach franciszkańskich Informacja Źródło widział ranę boku św. Franciszka Życiorys pierwszy, rozdz. III; Życiorys drugi, rozdz. C jeden z czterech infirmiarzy Franciszka Życiorys pierwszy, rozdz. VI współautor Listu z Greccio List z Greccio jeden z pierwszych dwunastu naśladowców Franciszka Kwiatki, rozdz. I oszukiwany przez demona o postaci Chrystusa w Carceri Kwiatki, rozdz. XXIX z polecenia Franciszka głosi nago kazanie Kwiatki, rozdz. XXX uznany przez Franciszka za świętego za życia Kwiatki, rozdz. XXXI namaszcza na La Vernie kamień serafina Tractatus de adventu fratrum minorum in Angliam, rozmowa XIII
Przypisy
Linki zewnętrzne Rufino Frate Minore – Santi e Beati (autor: D. Elcid Celigueta)
Kategoria:Postacie włoskiego średniowiecza Albert Avogadro Kategoria:Włoscy franciszkanie (OFM) Kategoria:Zmarli w 1270