Hypera libanotidis – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1896 roku przez Edmunda Reittera pod nazwą Phytonomus libanotidis.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 5,5 do 7 mm.
Głowa ma trochę krótszy od przedplecza, stosunkowo gruby, słabo zakrzywiony, pozbawiony środkowego żeberka, w profilu u nasady wyższy niż u szczytu ryjek. Czułki cechują się pierwszym członem biczyka o ⅓ dłuższym niż człon następny.
Przedplecze jest znacznie szersze niż dłuższe, najszersze przed połową długości, w ubarwieniu z trzema jasnymi paskami podłużnymi, z których środkowy jest węższy niż boczne. Ciemne części przedplecza porośnięte są łuskami. Pokrywy mają zaokrąglone barki i rozszerzony tył, u samca słabo, a u samicy mocniej. Wzór barwny pokryw jest szczegółach zmienny, typowo jednak na jasnym tle występują ciemne znaki obejmujące całą szerokość przodu pierwszego międzyrzędu, przyszwową część tyłu tegoż międzyrzędu, tył i środek drugiego międzyrzędu, przód międzyrzędów trzeciego i piątego, tył międzyrzędu czwartego oraz niemal całą długość międzyrzędu szóstego. Łuski na pokrywach są całobrzegie, owalne lub ścięte u szczytu, a sterczące szczecinki słabo widoczne.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla wapienne skały. Żeruje wyłącznie na oleśniku górskim.
Gatunek endemiczny dla Czech, znany tylko z pojedynczego stanowiska – Šipki koło Štramberku. Pod koniec XIX wieku notowany był tam w tysiącach okazów, ale w kolejnych stuleciach nie został odnaleziony i w związku z tym uznawany jest za gatunek wymarły. Ze Słowacji wykazywany był błędnie wskutek pomylenia z podobną H. rogenhoferi.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Wymarłe owady Kategoria:Fauna endemiczna Czech Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1896 roku