Ladislav Mišík (ur. 10 maja 1921 w Żylinie, zm. 18 czerwca 2001) – słowacki matematyk, profesor Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie, wieloletni pracownik Instytutu Matematycznego Słowackiej Akademii Nauk. Zajmował się głównie analizą rzeczywistą, teorią funkcji rzeczywistych, a także teorią miary, całki, topologią i analizą funkcjonalną.

Życiorys Urodził się w rodzinie nauczyciela matematyki. Uczęszczał do szkół w Żylinie; maturę zdał w 1938 roku. Studiował matematykę i fizykę na Uniwersytecie Masaryka w Brnie w latach 1938–1939, a następnie na Uniwersytecie Słowackim w Bratysławie, późniejszym Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie, w latach 1939–1943.

Po studiach pracował jako nauczyciel szkoły średniej w Bratysławie. W latach 1945–1962 był związany ze Słowackim Uniwersytetem Technicznym w Bratysławie, początkowo jako asystent, a następnie docent. Od 1962 roku pracował w Instytucie Matematycznym Słowackiej Akademii Nauk w Bratysławie; pełnił tam również funkcję wicedyrektora. Na emeryturę przeszedł w 1987 roku, a później pozostał jeszcze konsultantem naukowym instytutu do 31 marca 1994 roku.

Stopień RNDr. uzyskał na Uniwersytecie Karola w Pradze, habilitował się w 1962 roku, stopień CSc. uzyskał w 1964, DrSc. w 1967, zaś tytuł profesora otrzymał w 1991 roku na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie.

Działalność naukowa Główne wyniki Mišíka należały do teorii funkcji rzeczywistych. Badał między innymi własność Darboux, klasy Baire’a, różne typy pochodnych, funkcje przedziałowe, zagadnienia związane z twierdzeniem o wartości średniej oraz mierzalność funkcji wielu zmiennych przez własności ich przekrojów. Publikował także prace z teorii miary, całki, topologii oraz teorii porządków.

Prowadził również działalność dydaktyczną na Uniwersytecie Komeńskiego, gdzie wykładał teorię mnogości, teorię funkcji rzeczywistych, teorię miary i całki oraz analizę funkcjonalną. Założył seminarium z teorii miary, które odegrało istotną rolę w rozwoju tej dziedziny na Słowacji.

Był współautorem podręczników Matematika I i Matematika II dla studentów uczelni technicznych, napisanych wspólnie z Ivo Kluvánkiem i Miroslavem Švecem.

Działalność organizacyjna Był członkiem kolegiów naukowych matematyki Czechosłowackiej Akademii Nauk i Słowackiej Akademii Nauk, a także członkiem redakcji czasopism Mathematica Slovaca i Časopis pro pěstování matematiky.

W 1976 roku otrzymał nagrodę Dionýza Štúra za zasługi dla nauk przyrodniczych, a w 1980 srebrny medal za długoletnią działalność zewnętrzną na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie.

Wybrane publikacje About one theorem of V. Novák. Über approximative derivierte Zahlen. Extreme essential derivatives of Borel and Lebesgue measurable functions.

Przypisy

Kategoria:Słowaccy matematycy Kategoria:Słowaccy matematycy XX wieku Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Masaryka Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie Kategoria:Ludzie urodzeni w Żylinie Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2001