Świerszcz czerwonogłowy (Gryllus locorojo) – gatunek prostoskrzydłego z podrzędu długoczułkowych i rodziny świerszczowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2012 roku przez Davida Weissmana i Davida A. Graya na łamach „Zootaxa” na podstawie osobników pochodzących z hodowli. Jako miejsce typowe wskazano hodowlę przemysłową w Compton w Kalifornii. Epitet gatunkowy pochodzi od amerykańskiego epitetu zwyczajowego „crazy red” przełożonego na hiszpański.
Badania filogenetyczne jako najbliższych krewnych tego świerszcza wskazują grupę gatunków assimilis, do której zaliczają się świerszcz kubański, G. multipulsator.
Morfologia i śpiew Świerszcz średnich rozmiarów, osiągający od 20 do 35 mm długości ciała. W ubarwieniu dominują brązy lub czerń. Głowa jest czerwonawa do brązowawej z trzema lub czterema podłużnymi paskami czerwonej barwy. Przedplecze bywa matowe lub błyszczące. Długość skrzydeł jest zmienna; u samców długość pokryw wynosi od około 13 do około 16 mm, a szerokość od 3,9 do 5 mm. Przysadki odwłokowe są krótkie, długości od około 9 do około 11 mm. Listewki strydulacyjne samca mają od 3 do 4 mm długości, od 150 do 189 ząbków i od 44,7 do 52,9 ząbków na mm. Śpiew jest zmienny w zakresie od 1 do 3 sylab (pulsów) na ćwierknięcie (zwykle są to dwie sylaby). W sekundzie mieści się zwykle poniżej jednego ćwierknięcia, acz niektóre samce potrafią wydawać pod dwa–trzy ćwierknięcia na sekundę. W temperaturze 25 °C współczynnik sylab wynosi od 25 do 42. Współczynnik ten jest niższy, a współczynnik ćwierknięć wyższy niż u podobnie śpiewającego G. argentinus.
Rozprzestrzenienie Owad rozpowszechniony w hodowlach w Amerykach, Europie i Azji. Do niedawna osobniki z tych hodowli błędnie identyfikowano jako świerszcze kubańskie. Wywodzi się z Ameryki Południowej, przypuszczalnie z Ekwadoru.
Hodowla Gatunek łatwy w hodowli, znoszący duże zagęszczenie. Zaleca się minimalną wysokość zbiornika 25 cm, temperaturę od 24 do 32 °C i wilgotność 50–70%. Jako pokarm stosuje się płatki zbożowe, otręby, karmę dla ryb i gryzoni, owoce i warzywa. Dla łatwiejszego utrzymania higieny w hodowli nie stosuje się podłoża, a jedynie osobne pojemniki z lekko wilgotnym substratem do składania jaj. Jako schronienie zaleca się wytłoczki po jajach i tekturowe rurki. Larwy klują się z jaj po 8–14 dniach, a dojrzałość osiągają po 6–8 tygodniach.
Przypisy
Kategoria:Świerszczowate Kategoria:Prostoskrzydłe Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2012 roku