Donus segnis – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje Europę. Żeruje na szczawiu górskim.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1868 roku przez Guillaume’a Capiomonta pod nazwą Hypera segnis.
Morfologia Owad dorosły Chrząszcz o ciele długości od 5,5 do 6 mm. Wierzch ciała porastają zielonkawe łuski włosowate.
Przedplecze jest najszersze przed połową, trochę szersze i bardziej po bokach zaokrąglone niż u podobnego pokrojem D. palumbarius. Boki przedplecza mają część dolną równie gęsto porośniętą włosowatymi łuskami jak wierzch, a punktowanie drobne, co najwyżej z kilkoma grubszymi punktami. Pokrywy są znacznie szersze od przedplecza, o przedniej krawędzi słabo wykrojonej, barkach płytko wyokrąglonych, prostokątnawych, bardziej wystających niż u D. palumbarius, a wierzchołkach lekko rozchylonych. Przód trzeciego międzyrzędu jest ciemny, wyniesiony i na dłuższym odcinku rozszerzony, trójkątny. Międzyrzędy ogólnie są mocno sklepione, a piąty formuje wręcz w tylnej części wysokie żeberko. Przody międzyrzędów od czwartego do szóstego są zawsze ciemne. Odnóża cechują się żółtymi szczecinkami w wieńcach na wierzchołkach goleni.
Genitalia samca charakteryzują się środkowym płatem edeagusa (prąciem) smukłym, na wierzchołku zakrzywionym ku górze.
Larwa Ciało larwy jest zielone. Włoski osadzone są na małych, czarnych pinakulach. Kolor przetchlinek jest zielony.
Ekologia i występowanie Owad górski, sięgający do piętra subalpejskiego. Zarówno larwy, jak i postacie doskonałe są monofagicznymi fitofagami żerującymi na szczawiu górskim. Larwy żyją wolno na liściach i tam też się przepoczwarczają w oprzędach.
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Niemiec, Austrii, północnych Włoch i Czech. Występuje w Alpach Wschodnich, Sudetach i Karpatach. Spotykany jest rzadko.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1868 roku