Donus rubi – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje Europę.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1900 roku przez Hermanna Augusta Kraussa pod nazwą Hypera rubi.
Morfologia Owad dorosły Chrząszcz o ciele długości od 4,3 do 6,2 mm, z wierzchu brunatnym, miejscami miedzianym lub zielonkawym. Samiec jest dużo smuklejszy od samicy.
Przedplecze jest nierównomiernie punktowane. Dolne części jego boków są drobno punktowane lub ziarenkowane i nie odbiegają gęstością włosowatych łusek od jego wierzchu. Wyraźnie szersze od przedplecza pokrywy mają wyraźnie wykrojoną krawędź przednią, zaokrąglone kąty barkowe, pozbawione ziarenek międzyrzędy i lekko rozchylone wierzchołki. Międzyrzędy nieparzyste są tak wysokie jak parzyste lub nieco bardziej wysklepione. Pierwszy międzyrząd jest w tyle mniej lub bardziej zgrubiały, a trzeci u podstawy nieznacznie rozszerzony lub nierozszerzony wcale. Odnóża cechują się żółtymi szczecinkami w wieńcach na wierzchołkach goleni. Przednie odnóża mają wierzchołki goleni niezakrzywione dowewnętrznie.
Ostatni z widocznych sternitów odwłoka samicy jest całkiem płaski lub nieznacznie w tyle wgłębiony. Płytki siódmego sternitu samicy są dużo mniejsze i silniej ku nasadzie zbieżne niż u D. comatus, u szczytu trochę zakrzywione dowewnętrznie, u podstawy niekiedy zrośnięte. Samiec ma środkowy płat edeagusa (prącie) podobne do tego u D. comatus, ale dużo mniejsze, w widoku bocznym o części nasadowej mocniej zagiętej niż część odsiebna. Wierzchołek prącia jest niesymetryczny, grubszy niż u D. segnis, krótki, słabiej zakrzywiony ku górze niż u D. comatus i o nieprzegiętym lewym narożniku.
Larwa Ciało larwy jest zielone z parą białych przepasek podłużnych po bokach. Wyrastają na nim długie, blade włoski osadzone na czarnych pinakulach. Kolor przetchlinek jest zielony.
Ekologia i występowanie Owad górski, zasiedlający górskie lasy, poręby, doliny potoków oraz zarośla kosodrzewiny i olszy zielonej. Zarówno larwy, jak i postacie doskonałe są monofagicznymi foliofagami żerującymi na liściach jeżyny popielicy, jeżyny gruczołowej i maliny właściwej.
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Austrii, Polski, Słowacji, Węgier, Ukrainy i Rumunii. Występuje tylko w Alpach Wschodnich i Karpatach. W Polsce znany jest z kilku stanowisk w Bieszczadach i jednego w Beskidzie Sądeckim.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1900 roku