General Atomics YFQ-42 Dark Merlin – prototypowy, amerykański, bojowy bezzałogowy statek powietrzny powstający w ramach programu Collaborative Combat Aircraft. Historia Program Collaborative Combat Aircraft (CCA) ma na celu zaprojektowanie i budowę, tanich w eksploatacji i produkcji autonomicznych i półautonomicznych bezzałogowych aparatów latających, mających za zadanie współprace z załogowymi Lockheed Martin F-35 Lightning II, Boeing F-15EX Eagle II, Lockheed Martin F-22 Raptor, strategicznym bombowcem Northrop Grumman B-21 Raider oraz Boeing F-47, powstającym w ramach programu Next Generation Air Dominance, myśliwcem nowej, 6 generacji, mająceym zastąpić maszyny F-22 RaptorMichał Gajzler, NGAD powoli wychodzi z cienia, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 5 (2023), s. 34-37, . Obok zadań wspierających, maszyny mają być zdolne do samodzielnego pozyskiwania informacji przy pomocy własnych czujników pokładowych, a następnie przekazywania ich maszynom załogowym i ośrodkom naziemnym. United States Air Force jest zainteresowane pozyskaniem co najmniej 150 maszyn CCA w ciągu najbliższych 5 lat. W październiku 2025 roku, do programu CCA dołączyła HolandiaTomasz Hypki, Testy prototypów CCA, „Raport”, nr 3 (2026), s. 12-15, .
General Atomics YFQ-42 Dark Merlin powstał jako rozwinięcie wcześniejsze konstrukcji wytwórni, oblatanej 28 lutego 2024 roku maszyny General Atomics XQ-67A. Do pierwszej fazy testów programu CCA zakwalifikowano dwie maszyny, obok YFQ-42 wziął w nich udział Anduril YFQ-44. Za realizację fazy testowej odpowiada 412th Test Wing z Edwards Air Force Base w stanie Kalifornia. Pierwsza, przedprodukcyjna wersja YFQ-42 po raz pierwszy wzniósł się w powietrze 27 sierpnia 2025 roku. 23 lutego 2026 roku, producent poinformował o nadania konstrukcji nazwy Dark Merlin. Ma ona nawiązywać z jednej strony do Drzemlika, sokoła zdolnego do polowania w grupach, z drugiej do postaci Merlina, jednego z bohaterów legend arturiańskich. W tym samym miesiącu samolot po raz pierwszy odbył półautonomiczny lot z nowym oprogramowaniem Sidekick. Czterorodzinny lot potwierdził stabilną pracę w warunkach nadzorowanej autonomii aparatu. Nowe oprogramowanie, dostarczone przez Collins Aerospace, działało zgodnie z wymaganiami US Air Force, tzw. Autonomy Government Reference Architecture (A-GRA). Modułowe oprogramowanie typu plug-and-play. Ideą systemu było rozdzielenie oprogramowania odpowiedzialnego za pracę krytycznych dla lotu układów od systemów odpowiedzialnych za realizacje autonomicznych misji wyższego poziomu. Dzięki temu, dostawcy oprogramowania mogą bezkolizyjnie integrować je z samolotem bez konieczności modyfikowania systemów odpowiedzialnych za sterowanie lotem.
16 października 2025 roku holenderskie Ministerstwo Obrony poinformowało o przystąpieniu Holandii do programu Collaborative Combat Aircraft. Tym samym, wyrażając swoje zainteresowanie pozyskaniem aparatów powstających w jego ramach, które w przyszłości miałyby realizować zadania we współpracy z holenderskimi F-35Leszek A. Wieliczko, Modernizacja lotnictwa wojskowego Niderlandów, „Nowa Technika Wojskowa”, nr 1 (2026), s. 50-55, .
Konstrukcja Średniopłat z usterzeniem motylkowym. Podwozie chowane z przednim podparciem. Wlot powietrza do silnika umieszczono nad kadłubem. Uzbrojenie przenoszone w wewnętrznych komorach uzbrojenia. W fazie badań testowane są pociski AIM-120 jednak docelowo maszyna ma przenosić AIM-260 JATM. Przypisy
Kategoria:Amerykańskie bezzałogowe statki powietrzne Kategoria:Samoloty General Atomics