Kazimierz Ludwik Kutarba (ur. 25 sierpnia 1903 w Lgocie Wielkiej, zm. 20 września 1989Na nagrobku (foto) - rok śmierci: 1984 (?) [dostęp 2026-05-03]. w Katowicach) – polski inżynier mechanik.
Życiorys Syn Bolesława. Ukończył w 1930 r. studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej, uzyskując stopień inżyniera mechanika. Po odbyciu służby wojskowej w Szkole Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie rozpoczął pracę zawodową w Fabryce Samochodów „Ursus”. Równolegle pracował w Politechnice Warszawskiej, początkowo jako asystent w Katedrze Wyrobu Amunicji i Dział, a następnie jako starszy asystent w Katedrze Maszyn Gazowych i Turbin Parowych u prof. Wiesława Chrzanowskiego. Od 1936 r. brał udział w budowie Centralnego Okręgu Przemysłowego, pełniąc m.in. funkcje szefa budowy i wicedyrektora Zakładów Przemysłu Zbrojeniowego w Pustkowie k. DębicyTadeusz Chmielniak, Kazimierz-Kutarba [dostęp 2026-05-01]..
W okresie okupacji niemieckiej pracował w małym warsztacie mechanicznym „Lech” w Warszawie.
Po II wojnie światowej pracował w przemyśle papierniczym, pełniąc funkcje dyrektora naczelnego Biura Projektów w Zabrzu, dyrektora naczelnego Opolskiego Zjednoczenia Przemysłu Celulozowo-PapierniczegoSuszenie celulozy i papieru Przegląd Papierniczy Rok II, Nr 5-6 (15-16) Łódź, 25 marca 1946 r. [dostęp 2026-05-01].. Był jednym z pierwszych organizatorów Politechniki Śląskiej, w lutym 1945 r. wszedł w skład Komisji Organizacyjnej Politechniki. W roku akademickim 1946/47 objął jako profesor kontraktowy kierownictwo Katedry Cieplnych Maszyn Wirnikowych Politechniki Śląskiej, które pełnił do przejścia w 1973 r. na emeryturę. W 1950 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1961 r. Rada Państwa nadała mu stopień naukowy profesora zwyczajnego.
W Politechnice Śląskiej przez wiele kadencji był prorektorem ds. studiów dla pracujących, dziekanem Wydziału Mechanicznego oraz dyrektorem Międzyuczelnianego Ośrodka Metodycznego Studiów Technicznych dla Pracujących. Przez 10 lat reprezentował Politechnikę w Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego.
Był także przewodniczącym i członkiem m.in. Rady Naukowej Instytutu Maszyn Przepływowych PAN w Gdańsku, Instytutu Techniki Cieplnej w Łodzi, Ministerstwa Energetyki i Energii Atomowej, Rady Głównej Górnictwa, Rady Techniczno-Ekonomicznej, Zakładów Mechanicznych „ZAMECH” w Elblągu i Komitetach Naukowych Głównego Instytutu Górnictwa, KOMAG w Gliwicach, Komitetu Budowy Maszyn PAN, Sekcji Energetyki przy Katowickim Oddziale PAN.
Zajmował się głównie problematyką eksploatacji turbin cieplnych, wybranych zagadnień projektowania oraz zagadnień układów gazowo-parowych i zastosowań silników turbogazowych. W tym zakresie opracował łącznie 55 publikacji i prac naukowo-badawczych oraz szereg ekspertyz dla przemysłu i instytucji naukowo-badawczych.
Był wielokrotnym laureatem Nagród Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz Rektora Politechniki Śląskiej.
Od 1932 r. był mężem Marii Henryki z domu Kochan (1906–1994). Mieli czworo dzieciMaria Henryka Kutarba (z d. Kochan), 1906–1994 [dostęp 2026-05-03]..
Zmarł 20 września 1989 r., pochowany 27 września 1989 r. na cmentarzu komunalnym przy Murckowskiej w Katowicach (sektor 37-1-12).
Ordery i odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1958) Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 1946 „za zasługi przy zabezpieczeniu, odbudowie i organizacji przemysłu”., 1954 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”.) Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” (1973) Złota Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Złota Honorowa Odznaka SIMP Złota Honorowa Odznaka SITH Złota Honorowa Odznaka NOT Złota Odznaka Politechniki Śląskiej Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej wraz z Dyplomem Uznania (1970)
Źródło:.
Nagrody
Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna stopnia I w dziedzinie dydaktyki (1969) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki indywidualna II stopnia za osiągnięcia w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej (1977)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (1944–1989) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Pochowani na Centralnym Cmentarzu Komunalnym w Katowicach Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1989