Olszóweczka czeska (Naucoria bohemica Velen.) – gatunek grzybów należący do rodziny podziemniczkowatych (Hymenogastraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Naucoria, Hymenogastraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1921 roku Josef Velenovský. Synonimy: Alnicola bohemica (Velen.) Kühner & Maire 1937 Naucoria macrospora var. borealis F.H. Møller 1945 Alnicola bohemica var. borealis (F.H. Møller) P.-A. Moreau & P. Roux 2008 Naucoria rubriceps P.D. Orton 1984 Alnicola rubriceps (P.D. Orton) Courtec. 1985 Alnicola bohemica f. gracilis Jamoni, Fungi Non Delineati 2001 Nazwę polską zarekomendował w 2003 r. Władysław Wojewoda.
Morfologia Kapelusz Średnica 2–4 cm, tępostożkowy do szeroko dzwonkowatego, u niektórych okazów z nieregularnym brzegiem, u dojrzałych okazów prążkowany, w stanie wilgotnym śluzowaty, higrofaniczny. Powierzchnia na środku ciemnobrązowa, na brzegu jaśniejsza, przechodząca w brązowożółtą od środka, w środku czasami pozostająca silnie brązowawą. Blaszki Bladobrązowe (podobnie jak u włośnianek). Krawędzie jaśniejsze i strzępiaste. Trzon Wysokość około 5 cm, grubość 0,3 cm, cienki i dość kruchy, cylindryczny, pusty, bardzo nieznacznie rozszerzony u podstawy, nieregularny. Powierzchnia gęsto pokryta jedwabistymi, białymi włókienkami z przylegającymi pasmami kłaczków, na brązowawym tle, na szczycie oprószony. Miąższ Brudnobrązowy. Smak wyraźnie gorzki, zapach świeżego, zielonego groszku. Cechy mikroskopowe Zarodniki 12,1–13,72–15,1 × 7,1–7,70–8,3 μm, Q = 1,62–1,78–1,98, w wodzie żółtobrązowe, w KOH czerwonawoochrowe, wyraźnie dekstrynoidalne po 1–2 minutach, z wyjątkiem wierzchołka, w widoku z boku zazwyczaj szeroko migdałowate, w widoku z przodu cytrynowate, z charakterystycznym, wydatnym, zaokrąglonym wierzchołkiem, sporadycznie bardziej wydłużone, z tendencją do wrzecionowatego kształtu. Ściany grube (0,2–0,5 μm), grubo brodawkowate, zwykle zbudowane z listew zlewających się brodawek. Podstawki 25–40 × 9,5–12 μm, przeważnie dwuzarodnikowe (ale obserwowano również pojedyncze jednozarodnikowe), maczugowate, szkliste, dojrzałe często o gęstej, ziarnistej zawartości, cienkościenne. Cheilocystydy 28–45(–52) × 4,5–7 μm u podstawy, cylindryczne do wąsko-butelkowych, często z powiększoną podstawą i łopatkowatym wierzchołkiem oraz zagiętą szyjką, niektóre robakowate do butelkowych ze ścieńczoną szyjką, bezbarwne. Pleurocystyd brak.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 5 stanowisk, w późniejszych latach podano, nowe, liczne stanowiska. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w liściastych i mieszanych lasach.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Podziemniczkowate