Jin Mindi, imię publiczne: Yanqi, (ur. 300, zm. 7 lutego 318 w Pingyangu, dzis. Linfen) – ostatni cesarz Zachodniej dynastii Jin (265–316), panujący od 313 do 316.
Sima Ye, znany pod skróconą wersją swojego imienia pośmiertnego jako cesarz Min, był synem księcia (wang) Wu (zm. 311) i tym samym wnukiem założyciela dynastii Jin, cesarza Wu (265–290). Jeszcze jako dziecko odziedziczył tytuł księcia Qin, wcześniej należący do (zm. 291). Kiedy w 311 stołeczny Luoyang wpadł w ręce Xiongnu Sima Ye początkowo uciekł do , później zaś do Chang’anu (dzis. Xi’an), gdzie został przyjęty przez nadal lojalnych wobec dynastii Jin urzędników, takich jak , regionalny inspektor (刺史, cishi) prowincji . W 312 Sima Ye został mianowany następcą tronu, zaś kiedy rok później cesarz Huai (306–311) zginął w niewoli ogłoszony cesarzem.
Władza Sima Ye ograniczała się do opuszczonego Chang’anu, którego ludność miała liczyć zaledwie sto domostw, tak że cały dwór dysponował czterema wozami. Nowy cesarz mianował szefem cesarskich sekretariatów (錄尚書事, lu shangshu shi), zaś głównodowodzącym (太尉, ) armii. Te dwie osoby miały być jego najważniejszymi doradcami. Przez kilka następnych lat, dzięki wsparciu z zachodu i północnego-zachodu cesarstwa oraz interwencji z dwór w Chang’anie utrzymywał swoją niepewną egzystencję, jednak miasto było stopniowo okrążane przez siły (310–318). Suo Lin początkowo odparł atak jego kuzyna, (318–329), jednak pod koniec 316 Sima Ye musiał poddać zagłodzony Chang'an.
Liu Cong nadał byłemu cesarzowi tytuł Huai'an, jednak jednocześnie kazał mu wykonywać upokarzające zadania, takie jak trzymanie halabardy podczas polowania czy przygotowywanie naczyń do picia i trzymanie parasola podczas uczty. Ostatecznie 7 lutego 318 Liu Cong nakazał egzekucję Sima Ye. Jego następca, cesarz Yuan (318–323), nadał mu imię pośmiertne cesarz Xiaomin.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Cesarze dynastii Jin Kategoria:Książęta (wang) dynastii Jin Kategoria:Chińscy markizowie Kategoria:Urodzeni w III wieku Kategoria:Zmarli w IV wieku