Zaradnik zawilcowy (Leiosoma deflexum) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Molytinae. Zamieszkuje Europę. Żeruje na jaskrowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1794 roku przez Georga W.F. Panzera pod nazwą Curculio deflexus. Pod synonimiczną nazwą Curculio punctatus wyznaczony został gatunkiem typowym rodzaju Leiosoma.
Morfologia thumb|left|Imago, widok z boku Chrząszcz o ciele długości od 2,5 do 2,8 mm, w zarysie jajowatym, silnie lśniącym. Ubarwienie jest czarne z brunatnymi: trzonkami i biczykami czułków oraz stopami, nierzadko z ciemnobrunatnymi wierzchołkami goleni.
Głowa ma oczy płaskie do bardzo lekko wypukłych. Ryjek jest mniej więcej tak długi jak przedplecze, dość gruby i ku dołowi mocno zakrzywiony.
Przedplecze jest w przedniej części mocno ku przodowi zwężone, w pozostałej mniej lub bardziej walcowate. Punktowanie jego powierzchni jest bardzo grube i gęste. Pokrywy mają rzędy wgłębione w stopniu słabym do umiarkowanego, złożone z bardzo dużych, zazwyczaj około dwukrotnie większych niż na przedpleczu punktów, a międzyrzędy płaskie, każdy z jednym szeregiem dość dużych punktów. Samica ma wcięcie na przedzie czwartego międzyrzędu. Skrzydła tylnej pary nie występują. Episternity śródtułowia są gęsto porośnięte białawymi łuskami włosowatymi. Odnóża mają na udach drobny, zaostrzony ząbek, co najlepiej widoczne jest w przypadku pierwszej ich pary.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla mokradła, wilgotne łąki, cieniste lasy i zarośla, skraje lasów, łęgi oraz pobrzeża rzek, strumieni, potoków i rowów. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami jaskrowatych. Jako ich rośliny pokarmowe wymienia się jaskra górskiego, jaskra rozłogowego, knieć błotną i zawilca gajowego. Larwy żerują na korzeniach, zaś postacie dorosłe na częściach nadziemnych. Osobniki dorosłe są stadium zimującym i od późnej jesieni do wiosny spotykane są w ściółce liściastej, pod wiązkami chrustu i wśród mchów.
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Chorwacji i Grecji. W Polsce spotykany jest rzadko, podawany z rozproszonych stanowisk, przede wszystkim z części górskiej i wyżynnej oraz z Pomorza.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1795 roku