Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia – rzymskokatolicki kościół parafialny i sanktuarium maryjne znajdujące się we Wrocławiu, przy alei Pracy, na osiedlu Grabiszyn-Grabiszynek. Świątynia należy do parafii św. Klemensa Dworzaka prowadzonej przez jezuitów. W kościele znajduje się czczony obraz Matki Bożej Pocieszenia, sprowadzony po II wojnie światowej ze Lwowa.

Historia W 1925 roku kardynał Adolf Bertram erygował na Grabiszynku samodzielne duszpasterstwo parafialne wydzielone z parafii św. Elżbiety we Wrocławiu. Początkowo nabożeństwa odprawiano w kaplicy cmentarnej dawnego cmentarza grabiszyńskiego przy obecnej alei Hallera.

W latach 1927–1928 wzniesiono nowy kościół kościół św. Klemensa Dworzaka. Świątynię konsekrował 25 listopada 1928 roku kardynał Adolf Bertram. Kościół został niemal całkowicie zniszczony podczas walk o Festung Breslau w 1945 roku. Ruiny dawnej świątyni rozebrano po zakończeniu wojny.

Po 1945 roku jezuici przejęli budynek dawnego domu gminy ewangelickiej pw. Trójcy Świętej, wybudowany w latach 1928–1930 według projektu P. Kleina i G. Wolfa. Obiekt pierwotnie pełnił funkcje parafialne i kulturalne dla społeczności ewangelickiej. Po adaptacji został przekształcony w katolicki kościół. Pierwszą Mszę świętą odprawiono tam podczas pasterki w 1945 roku.

W 1948 roku kościół został poświęcony Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. W 1959 roku zaadaptowano również dolną kondygnację budynku na kaplicę.

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia thumb|left|240px|prezbiterium W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej Pocieszenia, będący kopią wizerunku Matki Bożej Śnieżnej z Bazyliki Matki Bożej Większej w Rzymie. Obraz został namalowany około 1570 roku na polecenie św. Franciszka Borgiasza i przekazany jezuitom we Lwowie, gdzie znajdował się w kościele św. Piotra i Pawła we Lwowie.

Przed obrazem modlili się m.in. królowie Zygmunt III Waza, Władysław IV Waza, Jan Kazimierz i Jan III Sobieski, a także hetmani Stefan Czarniecki i Stanisław Jan Jabłonowski.

W 1656 roku, po ślubach lwowskich króla Jana Kazimierza w katedrze lwowskiej, podczas procesji do kościoła jezuitów nuncjusz papieski Pietro Vidoni po raz pierwszy publicznie użył wezwania „Królowo Polski”.

W 1842 roku arcybiskup Franciszek Pisztek uznał obraz za cudowny, natomiast 28 maja 1905 roku metropolita lwowski Józef Bilczewski dokonał koronacji obrazu koronami papieskimi.

Po II wojnie światowej jezuici wywieźli obraz ze Lwowa do Krakowa, a w 1974 roku został on przeniesiony do Wrocławia. Uroczystej intronizacji dokonał 2 października 1977 roku metropolita wrocławski kardynał Henryk Gulbinowicz. W 1982 roku obraz umieszczono w ołtarzu górnego kościoła.

W okresie stanu wojennego kościół był jednym z ważniejszych ośrodków duszpasterstwa środowisk związanych z NSZZ „Solidarność”. Proboszcz parafii o. Adam Wiktor organizował w świątyni Msze za Ojczyznę, gromadzące działaczy opozycji i robotników z wrocławskich zakładów pracy. Matka Boża Pocieszenia zyskała wówczas przydomek „Matki Solidarności” oraz „Matki Robotników”.

Architektura Obecny kościół mieści się w zaadaptowanym budynku dawnego domu parafialnego gminy ewangelickiej. Obiekt reprezentuje architekturę modernistyczną z elementami nawiązującymi do ceglanego ekspresjonizmu.

Budynek został wzniesiony z czerwonej cegły. W górnej kondygnacji mieści się główny kościół, natomiast w dolnej kaplica Matki Bożej Pocieszenia. W czasie II wojny światowej górna sala była wykorzystywana jako teatr, zaś dolna jako sala gimnastyczna.

Na placu kościelnym znajduje się figura Najświętszego Serca Jezusowego, ustawiona jako wotum wdzięczności po poświęceniu świątyni.

Organy Organy znajdujące się w kościele zostały zbudowane przez firmę Sauer dla sali zgromadzeń domu zborowego parafii ewangelickiej. Instrument posiadał pierwotnie 13 głosów, w tym 11 realnych i dwie transmisje, rozmieszczonych na dwóch manuałach i pedale.

W latach 1968–1970 organy zostały rozbudowane przez Stanisława Stojka. Instrument rozmieszczono na trzech poziomach za tylną ścianą kościoła, w pomieszczeniach pełniących wcześniej funkcję kabiny projekcyjnej.

W latach 1996–1997 remont generalny oraz dalszą rozbudowę organów przeprowadził Marek Mikonowicz z Wrocławia. Wówczas dodano cztery nowe głosy.

Przypisy

Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie we Wrocławiu Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa Kategoria:Sanktuaria maryjne w archidiecezji wrocławskiej Kategoria:Kościoły i klasztory jezuitów w Polsce Kategoria:Grabiszyn-Grabiszynek