Kościół w Mörbylåndze – świątynia należąca do Kościoła Szwecji. Znajduje się w południowo-zachodniej części Olandii. Architektura Na początku XIX wieku zaczęto rozważać budowę nowego kościoła w Mörbylåndze. Odpowiednie szkice wykonał w 1807 roku Johan Petersson. Szkice te zostały poprawione rok później przez Axela Almfelta. Kościół został zbudowany z wapienia, z wykorzystaniem poprzedniej, średniowiecznej świątyni, której wieżę zachowano. Do wieży dobudowano prostokątną nawę z końcowym murem prezbiterium i zakrystią od tyłu. Budynek kościoła został konsekrowany w 1813 roku przez biskupa Magnusa Stagneliusa. Kościół przeszedł później kilka zmian. Obecne zakończenie wieży wykonał A. Chronvall w 1872 roku na podstawie projektu Johana Erika Söderlunda. Wieża otrzymała wówczas ośmiokątną latarnię z iglicą zwieńczoną krzyżem. Przy okazji renowacji w 1931 roku, przebudowano prezbiterium korzystając z projektu Josefa Fredrika Olsona. Znajdująca się dotychczas od wschodu zakrystia została przekształcona w nowe prezbiterium, a obecną zakrystię dobudowano po stronie północnej. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Pierwotnie znajdowała się przy końcowej ścianie prezbiterium. Nad nią umieszczono fragmenty starszego ołtarza z przedstawieniem zdjęcia Chrystusa z krzyża autorstwa Edvarda Orma z lat 30. XVIII wieku. W 1931 roku ambona została przeniesiona do północno-wschodniego narożnika nawy, z wejściem od strony nowej zakrystii. Zakupiono nowy ołtarz. Podczas renowacji w 1966 roku, przeprowadzonej na wniosek Davida Dahla, przebudowano uprzednio otynkowane drewniane sklepienie kolebkowe. Jerk Alton odrestaurował kościół w latach 1999–2000; dodano wówczas wolnostojący ołtarz i obecne ławki. W wieży zawieszone są dwa dzwony: duży odlany w Sztokholmie w 1883 roku przez firmę Johan A. Beckman & Co oraz mały odlany w 1680 roku.
Spośród elementów wyposażenia wnętrza na uwagę zasługują:
ołtarz z obrazem przedstawiającym pokłon Trzech Króli, namalowany przez Nilsa Asplunda w 1931 roku, ambona wykonana przez Andersa Dahlströma starszego w 1746 roku, z górną częścią dobudowaną w 1966 roku; ambonę zdobi rzeźba cherubina z 1931 roku autorstwa Gustafa Theodora Karlssona oraz figura Maryi, krzyż triumfalny: figurę Chrystusa wykonał Arvid Källström w latach 1932–1933, zaś sam krzyż jest autorstwa Svena-Bertila Svenssona i pochodzi z 1966 roku, Dagmar, kamień runiczny z drugiej połowy XI wieku, znaleziony na cmentarzu w 1960 roku, wzniesiony ku pamięci Säfosa i jego czterech synów.
W 1832 roku J. Wallander zbudował pierwsze organy. Nie uzyskały one jednak akceptacji katedralnego organisty Andersa Holmberga. W 1854 roku Nils Petter Petersson z Visby zbudował nowe organy, do których fasadę zaprojektował Abraham Ludvig Hedin. W 1892 roku zostały one odnowione przez Carla Johannesa Carlssona. W 1911 roku Johannes Magnusson z Göteborga zbudował nowy instrument za dotychczasową fasadą. W latach 1942–1943 organy przebudowano. W 1966 roku powstały obecne organy wraz z nową fasadą, zbudowane przez zakład Hammarbergs Orgelbyggeri z Göteborga.
Przypisy
Kategoria:Świątynie luterańskie w Szwecji Kategoria:Zabytkowe kościoły w Szwecji Kategoria:Kościoły na Olandii