Lissadell House – XIX-wieczna rezydencja położona w hrabstwie Sligo w północno-zachodniej Irlandii, w pobliżu miejscowości Carney, należąca historycznie do rodu oraz związana z historią irlandzkiego ruchu niepodległościowego.

Rezydencja została wzniesiona w 1832 roku dla rodziny Gore-Booth w stylu neoklasycystycznym i stanowi jeden z istotnych przykładów ziemiańskiej architektury Irlandii XIX wieku. Jej znaczenie historyczne wynika również z powiązań z irlandzką kulturą literacką, w szczególności z twórczością Williama Butlera Yeatsa.

Historia W okresie klęski głodu właściciel majątku, sir , podejmował działania pomocowe wobec lokalnej ludności, m.in. poprzez rozdysponowanie żywności i zabezpieczanie mieszkańców przed skutkami klęski głodu. Rodzina Gore-Booth wydała kilka znaczących postaci życia publicznego i kulturalnego. W okresie swojej świetności była rezydencją Konstancji Gore-Booth, późniejszej hrabiny Constance Markievicz (żona Kazimierza Dunin-Markiewicza), działaczki niepodległościowej, członkini ruchu republikańskiego oraz pierwszej kobiety wybranej do brytyjskiej Izby Gmin. Mieszkała tam też Eva Gore-Booth, która angażowała się w działalność polityczną i uczestniczyły w powstaniu wielkanocnym w 1916 roku. Constance Markievicz została skazana przez władze brytyjskie na karę śmierci, która następnie została złagodzona, a po uzyskaniu niepodległości Irlandii objęła funkcję w pierwszym rządzie państwa jako minister pracy.

Lissadell House pozostawał również miejscem spotkań środowisk artystycznych i intelektualnych. William Butler Yeats utrzymywał relacje z rodziną Gore-Booth, a szczególnie z , co znalazło odzwierciedlenie w jego działalności literackiej. Wielokrotnie odnosił się do Lissadell House w swojej poezji.

Po II wojnie światowej majątek przeszedł pod nadzór państwa, co zapoczątkowało okres pogorszenia stanu rezydencji. W kolejnych dekadach pojawiały się spory dotyczące zarządzania obiektem oraz jego własności, a część wyposażenia została sprzedana na aukcjach w 2003 roku. W XX i na początku XXI wieku posiadłość uległa znacznemu pogorszeniu stanu technicznego. W 2003 roku została zakupiona przez rodzinę Cassidy, która podjęła działania mające na celu jej restaurację oraz udostępnienie obiektu dla zwiedzających. Obecnie znajduje się w stanie częściowego zaniedbania.

Przypisy

Kategoria:Sligo (hrabstwo) Kategoria:Zabytki Irlandii Kategoria:Dwory Kategoria:Architektura neoklasycystyczna w Irlandii