Krater Batagajka (ros. Батагайский кратер, Batagaysky krater) – termokras w paśmie Gór Czerskiego, w Ułusie wierchojańskim, Jakucji, w Rosji. Jest największym znanym kraterem we wiecznej zmarzlinie. Obiekt wziął swoją nazwę od pobliskiej rzeki, będącej dopływem rzeki Jana.
Opis Termokras zlokalizowany jest 10 kilometrów na południowy wschód od Batagaj oraz 5 kilometrów na północny wschód od Ese-Chajia, 244 metry nad poziomem morza. Krater uformował się w latach 60. XX wieku jako skutek wylesiania. Drzewa, które rosły na obszarze swoim cieniem chroniły zmarzlinę przed ciepłem słonecznym. Ich wycięcie, spowodowało stopniowe ogrzewanie ziemi oraz lodu pod nią. Po tym, gdy warstwa wierzchnia ziemi zaczęła się zapadać, odsłaniając zmarzlinę, proces topnienia lodu przyśpieszył.
Ma średnicę nieco ponad jednego kilometra, oraz około dziewięćdziesięciu metrów głębokości. Powierzchnia termokrasu wynosi 81 hektarów, od 1991 roku powiększył się ponad trzykrotnie. Średnica krateru powiększa się o około 14 metrów rocznie. Najwyższe ściany rozpadliny osiągają 70 metrów wysokości.
Skamieniałości w kraterze Topnienie zmarzliny odsłoniło warstwy ziemi o wieku sięgającym od 200 tysięcy do 650 tysięcy lat. Krater odsłonił znaczną ilość szczątek starożytnych lasów oraz zwierząt, m.in. najlepiej zachowane szczątki mamuta włochatego, o wieku 50 tysięcy lat, zwłoki wymarłego gatunku konia, o wieku 42 tysięcy lat, oraz liczne inne szczątki bizonów, reniferów czy łosi. Przypisy
Kategoria:Azjatyckie kotliny Rosji Kategoria:Procesy i formy mrozowe