Tadeusz Glinka (ur. 30 lipca 1938 w Lgocie Błotnej) – polski inżynier elektryk, naukowiec i badacz.
Życiorys Absolwent szkoły podstawowej w Ślężanach (1952) i liceum w Żarkach (1956). Studia wyższe ukończył w 1961 r. na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, otrzymując tytuł magistra inżyniera elektryka. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę na macierzystej uczelni jako asystent, później starszy asystent w Katedrze Maszyn Elektrycznych. W 1968 r. obronił z wyróżnieniem pracę doktorską pt. Analiza własności dynamicznych maszyn prądu stałego przy zmiennym obciążeniu (promotor: prof. Władysław Paszek), i został mianowany adiunktem w Katedrze Technologii i Metrologii Elektrycznej, później w Instytucie Metrologii i Maszyn Elektrycznych, później w Instytucie Metrologii i Maszyn Elektrycznych, w którym był do 1974 r. W 1970 r. odbył półroczny staż naukowy w Leningradzkim Instytucie Energetycznym. Od 3 listopada 1970 do 3 marca 1971 r. przebywał na stypendium naukowym w ZSRR – w Leningradzie (L. P. I.), Charkowie (Ch. P. I.) i w Moskwie (MEI). W 1975 r. na podstawie pracy pt. Własności komutacyjne maszyn prądu stałego przy pulsującym bądź szybko zmieniającym się prądzie twornika uzyskał stopień doktora habilitowanego i został mianowany na stanowisko docenta w Zakładzie Maszyn Elektrycznych. 1 października 1985 r. przeszedł do autonomicznego Zakładu Trakcji Elektrycznej, włączonego w 1988 r. do Instytutu Elektrotechniki Teoretycznej i Przemysłowej. 15 maja 1990 r. Prezydent RP nadał mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a od Ministra Edukacji Narodowej otrzymał mianowanie na stanowisko profesora nadzwyczajnego Politechniki Śląskiej. 1 listopada 1995 r. otrzymał stanowisko profesora zwyczajnego. W 2015 r. otrzymał tytuł Honorowego Profesora Politechniki Śląskiej.
W latach 1980–1985 kierował Zakładem Maszyn Elektrycznych Małej Mocy powołanym do współpracy z nowo uruchamianą na licencji Hitachi fabryką SILMA, w latach 1988–1993 i 2006–2008 kierował Zakładem Trakcji Elektrycznej, który przemianował na Zakład Inżynierii Elektrycznej w Transporcie. W latach 1993–2006 był dyrektorem Instytutu Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej. W latach 1990–1996 pełnił funkcję dziekana Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej. W latach 1990–2008 był członkiem Senatu Politechniki Śląskiej. W latach 1994–2019 był członkiem Komitetu Elektrotechniki PAN i członkiem Sekcji: Trakcji Elektrycznej oraz Maszyn Elektrycznych i Transformatorów.
Wypromował 12 doktorantów, ponad 110 inżynierów i magistrów, autor recenzji prac doktoranckich i habilitacyjnych i opinii o nadanie tytułu profesora dla ponad 100 naukowców. Jest też autorem bądź współautorem 3 monografii, 7 podręczników akademickich i ok. 40 patentów.
Był też konsultantem w biurze projektów „Promel”, kierownikiem grupy rozruchowej tyrystorowych napędów elektrycznych w „Elektromontażu” Katowice w czasie budowy Huty Katowice, a w latach 1975–1995 doradcą naukowym w zakresie eksploatacji i remontów napędów i maszyn elektrycznych. Od 1997 r. pracuje w Instytucie „Komel” (obecnie Łukasiewicz – Górnośląski Instytut Technologiczny), w którym był przewodniczącym Rady Naukowej (1994–2018) i redaktorem naczelnym „Zeszytów Problemowych – Maszyny Elektryczne”.
Od 1962 r. jest członkiem Stowarzyszenia Elektryków Polskich Oddział Gliwicki. Za całokształt działalności naukowej, dydaktycznej i społecznej w 2010 r. otrzymał godność Członka Honorowego SEP. Od 1971 r. jest członkiem Oddziału Elektryków Stowarzyszenia Wychowanków Politechniki Śląskiej. W 2000 r. otrzymał godność Członka Honorowego tego Stowarzyszenia.
W latach 2003–2010 był członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów Naukowych przy premierze RP.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1995) „za wybitne osiągnięcia w pracy naukowej”. Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi (1980) Medal Komisji Edukacji Narodowej Medal Zasłużonego dla Politechniki Śląskiej Medal im. dr. inż. Zbigniewa Białkiewicza Medal 70-lecia Politechniki Śląskiej Medal 60-lecia Politechniki Śląskiej Medal 50-lecia Politechniki Śląskiej Srebrna, Złota i Szafirowa Odznaka Honorowa SEP
Źródło:.
Nagrody i wyróżnienia
Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna stopnia III w dziedzinie nauki (1969) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa stopnia III za szczególnie ważne i twórcze osiągnięcia (1974) Dyplom Uznania z okazji Dnia Nauczyciela (1974) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki indywidualna III stopnia a szczególnie ważne i twórcze osiągnięcia (1975)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Polscy inżynierowie elektrycy Kategoria:Urodzeni w 1938