Boško Kovačević (; ur. 5 listopada 1946 w Bačkim Sokolacu, zm. 20 grudnia 2023) – jugosłowiański (serbski) polityk komunistyczny i socjolog, profesor, przewodniczący Komitetu Prowincjonalnego (1988–1989).
Życiorys Z pochodzenia Serb, w drugiej połowie lat 70. ukończył studia politologiczne. Opublikował liczne teksty prasowe i naukowe oraz podręczniki akademickie poświęcone kwestiom politycznym i społecznym, w tym tematyce Unii Europejskiej, stosunków etnicznych i religijnych, społeczeństwa obywatelskiego. Został dyrektorem uniwersytetu robotniczego (potem otwartego) im. w Suboticy; nauczał także na zamiejscowym fakultecie inżynierii w Suboticy należącym do Uniwersytetu w Nowym Sadzie oraz w szkole politycznej im. Josipa Broz Tity w Kumrovcu. Podjął studia doktoranckie na wydziale nauk politycznych Uniwersytetu w Belgradzie w zakresie socjologii polityki, w 1990 uzyskał stopień doktora nauk politycznych na podstawie pracy poświęconej stosunkom religijno-politycznym w Suboticy. Później uzyskał tytuł profesorski, został profesorem socjologii i etyki biznesu na prywatnej uczelni w Belgradzie; wykładał jako profesor wizytujący na uniwersytetach w Belgradzie i Zagrzebiu
W 1966 wstąpił do Związku Komunistów Jugosławii, działał w ramach Związku Komunistów Wojwodiny (będącym początkowo częścią . Był sekretarzem i przewodniczącym komitetu miejskiego w Suboticy, pełniąc tę funkcję m.in. założył dwujęzyczną serbsko-węgierską gazetę młodzieżową. Następnie w ramach komitetu miejskiego partii w Suboticy był sekretarzem, a od 1985 przewodniczącym. 9 listopada 1988 został koordynatorem (tymczasowym przewodniczącym) Komitetu Prowincjonalnego Związku Komunistów Wojwodiny po odwołaniu w związku z Milovana Šogorova; 15 listopada tegoż roku wybrany przewodniczącym. Z urzędu wchodził w skład prezydium Komitetu Centralnego Związku Komunistów Jugosławii. Już 20 stycznia 1989 zrezygnował ze stanowiska ze względu na trudności z rozwiązaniem wewnętrznego konfliktu trwającego w Związku Komunistów Jugosławii, wycofał się z polityki. Uchodził za zwolennika istnienia państwa jugosłowiańskiego i zarazem za sympatyka idei Unii Europejskiej. W okresie rozpadu Jugosławii uczestniczył w rozmowach pokojowych z Chorwacją, a także z Węgrami i Albanią.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci uczelni w Serbii Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego Związku Komunistów Jugosławii Kategoria:Jugosłowiańscy naukowcy Kategoria:Ludzie związani z Suboticą Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Belgradzkiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Zagrzebiu Kategoria:Politycy Związku Komunistów Serbii Kategoria:Serbscy filozofowie Kategoria:Serbscy pisarze Kategoria:Serbscy socjolodzy Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Zmarli w 2023