Zaborze (, Zaborje; , Zaborje) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim, w sielsowiecie Iwieniec, na obrzeżach Nalibockiego Rezerwatu Krajobrazowego.
Historia W XIX i w początkach XX w. położone było w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie oszmiańskim, w gminie Naliboki.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżało w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie wołożyńskimPrzynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach oszmiańskim (do 1920) i wołożyńskim (1920–1945)., do 1 kwietnia 1930 w gminie Naliboki, następnie w gminie Iwieniec. W 1921 miejscowość liczyła: folwark – 11 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach, wyłącznie Polaków wyznania rzymskokatolickiego; wieś – 186 mieszkańców, zamieszkałych w 34 budynkach, w tym 180 Polaków i 6 Białorusinów. Wszyscy mieszkańcy byli wyznania rzymskokatolickiego.
W czasie II wojny światowej 6 mieszkańców miejscowości dołączyło do Zgrupowania Stołpeckiego Armii Krajowej. Latem 1943, w ramach operacji Hermann, wieś została spacyfikowana i zniszczona przez Niemców. Mieszkańcy byli mordowani oraz wywożeni na roboty do Niemiec
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Ludzie związani z miejscowością Feliks Hołowacz (ur. w 1886 w Zaborzu) – działacz komunistyczny, poseł na Sejm RP Michał Dubicki ps. Jodła (ur. w 1913 w Zaborzu) – żołnierz Zgrupowania Stołpeckiego Armii Krajowej, powstaniec warszawski Michał Patalej (ur. w 1922 w Zaborzu) – żołnierz Zgrupowania Stołpeckiego Armii Krajowej, powstaniec warszawski
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie w rejonie wołożyńskim