Józef Ludwik Sawczyn (ur. 18 marca 1894 w Nadybach, zm. 17–21 kwietnia 1940 w Kalininie) – komisarz Policji Państwowej, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Zofii z Praszyliskich urodzony 18 marca 1894 w Nadybach, w ówczesnym powiecie samborskim Królestwa Galicji i Lodomerii. 29 czerwca 1913 zakończył naukę w klasie ósmej c. k. Gimnazjum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze ze zdanym egzaminem dojrzałości.
4 września 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo służył w oddziale lwowskim Franciszka Sikorskiego, a następnie 4 kompanii III batalionu 1 pułku piechoty. 23 grudnia 1914 w bitwie pod Łowczówkiem został ranny w nogę. W lutym 1915 leczył się w Szpitalu Rezerwowym w Szkole Ludowej w Kętach, a do 6 marca tego roku w Szpitalu Rezerwowym w Cieplicach czeskich. Po zakończeniu leczenia walczył w szeregach 2 kompanii I batalionu 6 pułku piechoty. 22 października 1915 w bitwie pod Kuklami ponownie został ranny.
W latach 1918–1921 pracował jako urzędnik w Poselstwach Polskich w Wiedniu i Belgradzie. Od 1 kwietnia 1921 do 31 maja 1932 pełnił służbę w Policji Państwowej, a następnie w Ministerstwie Skarbu. Z dniem 5 kwietnia 1927 został przeniesiony z Komendy Głównej PP do Policji m. st. Warszawy z jednoczesnym delegowaniem do Komisarza Rządu „w dotychczasowej szarży”. W międzyczasie ukończył studia w Instytucie Kryminologicznym w Wiedniu. Do policji powrócił 1 grudnia 1937. We wrześniu 1939 ekspert grafolog w Komendzie Głównej PP w Warszawie. Zajmował się kryminalistycznymi badaniami dokumentów. Był również biegłym sądowym z zakresu grafologii i ekspertyzy dokumentów. Mieszkał w stolicy przy ul. Ursynowskiej 24 m. 4.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie w Ostaszkowie. Między 16 a 19 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Kalinińskiego (lista nr 026/2 z 13 kwietnia 1940). Między 17 a 21 kwietnia 1940 został zamordowany w Kalininie (obecnie Twer) i pogrzebany w Miednoje, gdzie od 2 września 2000 znajduje się Polski Cmentarz Wojenny.
4 października 2007 minister spraw wewnętrznych i administracji Władysław Stasiak mianował go pośmiertnie na stopień nadkomisarza Policji PaństwowejDecyzja Nr 89 ministra spraw wewnętrznych i administracji z dnia 4 października 2007 nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MSWiA.. Awans został ogłoszony 10 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 7 lipca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Legionowy
Twórczość „Ekspertyza pisma” w: „Encyklopedja podręczna prawa karnego”, tom 2 „Ekspertyza pisma”, Na Posterunku nr 31, Warszawa 1931 „Ekspertyza pisma maszynowego”, Na Posterunku nr 44, Warszawa 1932 „Zbiory pisma”, Przeglad Policyjny nr 2, Warszawa 1939
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Kalininie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci gimnazjum w Samborze Kategoria:Funkcjonariusze Policji Państwowej zamordowani w Kalininie Kategoria:Komisarze Policji Państwowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Legionowym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Polscy biegli sądowi Kategoria:Polscy specjaliści kryminalistyki Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Łowczówkiem 1914 Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Skarbu II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1915–1917)