Shakōki dogū z Kamegaoki () – gliniana figurka typu z okresu Jōmon, przechowywana i eksponowana w Muzeum Narodowym w Tokio; .

Historia Artefakt został znaleziony w kwietniu 1887 roku na koło Sannai-Maruyamy, które odkryto w 1622 roku podczas budowy zamku. Nie wiadomo wiele o dokładnych okolicznościach odkrycia figurki. Znalezisko zaprezentowano centralnemu towarzystwu akademickiemu w październiku 1887 roku. Miejsce znalezienia zostało objęte ochroną w 1944 roku jako narodowe miejsce historyczne, a w 2021 roku zostało wraz z innymi stanowiskami wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako . Sama figurka ma status od 19 lutego 1957 roku. Na innych stanowiskach w Japonii znaleziono podobne do niej, kompletne posążki (rzadko trafiają się bez uszkodzeń, niektóre były klejone asfaltem), występowały głównie w Regionie Tōhoku. Większe z nich są puste w środku. Nie wiadomo, do czego służyły; mogły być wykorzystywane do rytuałów. Obecność piersi i wystające brzuchy mogą symbolizować ciążę, a figurki mogły służyć do modłów o płodność, łatwy poród, czy posiadanie licznego potomstwa.

Oryginał znajduje się zbiorach Muzeum Narodowego w Tokio i tamże jest wystawiany (numer ewidencyjny: J-38392) w pawilonie Heiseikan; replika znajduje się w muzeum archeologicznym .

Charakterystyka mały|Widok od tyłu Figurka to wytwór kultury Kamegaoka, jest datowana na okres od 1000 do 400 lat p.n.e. (późny Jōmon); jest to dogū, a dokładnie (nazwa odnosi się do gogli szczelinowych), wykonano ją z gliny. Ma wysokość 34,2 cm, szerokość 25,3 cm, grubość 9,5 cm, waży 1440 g, jest pusta w środku.

Postać ma masywne, stylizowane ciało, mocno wciętą talię, krótkie nogi (brakuje lewej kończyny od chwili znalezienia) i ramiona, szerokie barki, mały nos, uszy i usta, natomiast duże oczy przypominają , których używali Inuici, a także mieszkańcy Japonii. Przecina je pojedyncza pozioma linia. Oczy zajmują większą część twarzy i przeważają opinie, że są one zasłonięte goglami. Na głowie postać ma wypustkę w kształcie korony, która przypomina unoszący się dym. Na klatce piersiowej i wokół szyi znajdują się ozdobne wypustki. Zaznaczone małe piersi sugerują, że rzeźba przedstawia kobietę. Powierzchnia rzeźby jest udekorowana wzorami chmur, które wykonano techniką surikeshijōmon. Wyryte wzory przedstawiają kostium przypominający spódnicę. Przed wypaleniem rzeźba została wypolerowana. Cała figurka była zapewne pomalowana na czerwono, trochę barwnika zachowało się w koronowatej wypustce.

Ufolodzy jak np. Erich von Däniken upatrywali się w tego typu figurkach kosmitów ubranych w skafandry, mimo że w rzeczywistości najpewniej przedstawiają one ludzi, zazwyczaj kobiety.

Rozpoznawalność Artefakt to najbardziej znana figurka typu od czasu publikacji jej wizerunku w podręcznikach szkolnych, w których często się pojawia. Jest to też najbardziej znana gliniana figurka z okresu Jōmon. Rzeźba często jest wykorzystywana jako reprezentatywny przykład sztuki neolitycznej z Japonii. Na miejscu znalezienia, w obrębie stanowiska archeologicznego wzniesiono kamienny pomnik figurki. Na froncie lokalnej stacji kolejowej w Tsugaru umieszczono 17-metrowy pomnik w kształcie figurki, którego oczy są podświetlane – stanowi on atrakcję turystyczną. W rejonie Kizukuri pieczono także ciasteczka z wizerunkiem figurki. W poczekalni stacji kolejowej umieszczono duży lampion w kształcie figurki (zob. ).

Galeria

Przypisy

Kategoria:Prehistoryczne rzeźby Kategoria:Figurki Kategoria:Zabytki w Tokio Kategoria:Neolit