Młyn w Górze Świętej Małgorzaty – młyn motorowy wybudowany w 1919 r., znajdujący się w Górze Świętej Małgorzaty, w powiecie łęczyckim, w województwie łódzkim.
Historia Młyn wybudowano w 1919 r. jako budynek murowany z cegły cementowej i cementowego pustaka, jednopiętrowy z wysokim poddaszem i dachem dwuspadowym. Do budynku przylegał mniejszy budynek z przeznaczeniem na siłownię (obecnie nieistniejący). Młyn stanowił własność Stanisława Ludwickiego. W latach 1919-1928 był poruszany lokomobilą parową a następnie silnikiem na koks-gaz ssany. Był wyposażony w 5 par walców, 1 parę kamieni francuskich, jagielnik, perlak i urządzenia czyszczące. Jego moc przemiałowa wynosiła 10-12 ton zboża na dobę. Młyn motorowy zastąpił istniejący dawniej w Górze Świętej Małgorzaty młyn wiatrowy, który zawiesił działalność ok. 1930 r. W okresie przedwojennym młyn w Górze Świętej Małgorzaty był najnowocześniejszym młynem w okolicy. Wytwarzał szlachetne gatunki mąki na potrzeby okolicznych mieszkańców, zaś nadwyżki sprzedawano do Łodzi.
W okresie okupacji hitlerowskiej młynem zarządzał niemiecki administrator Edward Szyndel. Również w tym okresie zwiększono moc zainstalowanej w młynie prądnicy w celu dostarczania energii elektrycznej do okolicznych domów zamieszkanych przez Niemców.
W okresie powojennym stanowił własność prywatną. Był użytkowany jako młyn zbożowy do 1951 r. Od 1958 r. mieścił się w nim skład warzywniczy pod zarządem Spółdzielni Ogrodniczej "Bzura". W latach 70. XX w. stan obiektu oceniono jako dostateczny. Na początku XXI w. budynek przeszedł remont i był wykorzystywany na potrzeby magazynowe.
W 2026 r. jest niezagospodarowany.
Przypisy
Kategoria:Młyny w powiecie łęczyckim młyn