Władysław Pec (ur. 1 stycznia 1866 w Wolicy, zm. 7 lutego 1922 w Krakowie) – polski prawnik, urzędnik skarbowy, działacz społeczny i katolicki, prezes Izby Skarbowej w Krakowie.

Życiorys Urodził się w małopolskiej wsi Wolica. Po nauce w gimnazjum w Jaśle wyjechał na studia do Krakowa. Studiował prawo skarbowe u prof. Mieczysława Bochenka i Józefa Milewskiego. W marcu 1891 otrzymał na Wydziale Prawa UJ tytuł doktora nauk prawnych„Czas” nr 53 z dn. 6 marca 1891..

Pracę rozpoczął w izbie skarbowej w Nowym Sączu. Aktywnie udzielał się od 1906 roku w Towarzystwie Turystycznym „Beskid”Leszek Migrała, Dzieje turystyki zorganizowanej na Sądecczyźnie w latach 1906-1914, w: „Rocznik Sądecki”, T. 33 (2005), s. 109-139. w Nowym Sączu, którego był wraz z hrabią Fryderykiem Brezą współzałożycielem. Udzielał się w nowosądeckich towarzystwach dobroczynnych (np. „towarzystwie taniej kuchni”„Gazeta Poranna” (Lwów), nr 194 z dn. 25 lipca 1911, s. 4. ). W roku 1909 na zaproszenie burmistrza Nowego Sącza dr. Witolda Barbackiego i ks. dr. infułata Alojzego Góralika wszedł do grona komitetu pomocowego, którego celem była budowa sanatorium nauczycielskiego„Szkolnictwo” (Nowy Sącz), nr 19/21 z dn. 10 lipca 1919, s. 150. .

Przez dwadzieścia lat był związany zawodowo z Nowym Sączem.

We wrześniu 1911 awansował na radcę dworu w krakowskim Okręgu Skarbowym.

W listopadzie 1912 roku poproszono go wraz z prof. Gabrielem Dubielem i adwokatem Eliaszem Simche (ojcem Zdzisława Simche) o wsparcie przy tworzeniu tarnowskiego Towarzystwa Sportowo-Gimnastycznego „Strzelec”Józef Andrzej Zając, Praca niepodległościowa na terenie Tarnowa i obwodu, Tarnów: nakł. byłych członków Drużyn Strzeleckich z Tarnowa i Obwodu, 1936, s. 7. .

Od samego początku (1914 roku) był członkiem podkomisji handlowo-cłowej Naczelnego Komitetu NarodowegoWspółpracownicy wg. Stanu z dn. 1 października 1915 r., w: Naczelny Komitet Narodowy i jego współpracownicy (1914-1915). Odbitka z Kalendarza NKN „Legionista Polski”. .

W czerwcu 1919 roku z inicjatywy Galicyjskiego Miejskiego Wojennego Zakładu Kredytowego w Krakowie powołano spółkę „Aprowizacja miast”„Gazeta Lwowska”, nr 127 z dn. 3 czerwca 1919, s. 2.. Miała ona swoją siedzibę w Pałacu Spiskim. W składzie rady nadzorczej znaleźli się, poza Władysławem Pecem, inni prawnicy – dr Adolf Gross, dr Tadeusz Dwernicki, Roman Krogulski i dr Ferdynand Maiss. Po roku spółka została przemianowana na Miejski Zakład Kredytowy dla Małopolski„Głos Narodu” (Kraków), nr 10 z dn. 11 stycznia 1920, s. 4.. Zakład udzielał m.in. niskooprocentowanych pożyczek dla ludności i wspierał rozwój małych zakładów produkcyjnych.

Działalność katolicka Jako krakowski konserwatysta był prefektem Sodalicji Krakowskiej Panów (oddziału Sodalicji Mariańskich w Galicji)Alicja Puszka, Sodalicje Mariańskie na ziemiach polskich wobec wojny i odzyskania niepodległości w 1918 r., w: „Teka Komisji Historycznej OL PAN-TN KUL”, 2018, T. 15, s. 45-59. . W listopadzie 1911 został przewodniczącym krakowskiego koła Towarzystwa im. Piotra SkargiKatarzyna Drąg, Kościelna kampania budzenia świadomości społecznego wpływu prasy u progu niepodległości Polski. Studium „Kazań o prasie katolickiej” 1915, w: „Polityka i Społeczeństwo” T. 3(23), 2025, s. 18-32. . Znalazł się również wraz ze Stanisławem Tarnowskim, Stanisławem Henrykiem Badenim i ks. Władysławem Chotkowskim w składzie komitetu przygotowującego w roku 1912 jubileuszowe obchody 300-lecia śmierci Piotra Skargi w KrakowieJarosław Cabaj, Ponadzaborowy charakter krakowskich obchodów trzechsetlecia śmierci Piotra Skargi, cz. 1: Obchody jubileuszowe w 1912 roku, w: Acta Universitats Lodziensis. Folia Literaria Polonica, T. 3(21) 2013, s. 352. „Kronika Powszechna” (Lwów), R. 3, nr 15 z dn. 13 kwietnia 1912, s. 15. W tym samym roku został powołany do prezydium Sekcji Polskiej Kongresu Eucharystycznego w Wiedniu„Gazeta Kościelna” Lwów, R. 20, nr 50 z dn. 13 grudnia 1912. Poza radcą Pecem w prezydium zasiadali: ks. prymas Edward Likowski, hr. Roger Łubieński i poseł Stanisław Henryk Badeni. Za zaangażowanie na rzecz Kościoła został odznaczony Krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice.

Niektóre publikacje Władysława Peca:

Polskie osadnictwo w Bośni, „Przewodnik Oświatowy” Kraków: (Towarzystwo Szkoły Ludowej), 1910.

Polityczno-społeczny ideał Zygmunta Krasińskiego, w: Księga pamiątkowa ku uczczeniu setnej rocznicy urodzin Zygmunta Krasińskiego. T. 1, Lwów: nakł. c.k. Rady Szkolnej Krajowej, 1912.

Zapis przepisów prawnych wydanych celem zwalczania przemytnictwa, Kraków: nakł. Dyrektora Okręgu Skarbowego, 1920.

Pochowany został na cmentarzu Rakowickim w Grobowcu Peców (kw. Ia, rz. zach., m. 31). mały|Grobowiec Peców na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, gdzie spoczywają m.in. Piotr Tomżyński i Władysław Pec.

Życie prywatne Jego żona Maria (1869–1944) była córką radcy Izby Rachunkowej przy Wyższym Sądzie Krajowym w Krakowie, następnie dyrektora Urzędu Hipotecznego – Piotra Tomżyńskiego, pierwsza córka Maria żoną mjr dypl. artylerii Władysława Chmury, natomiast druga córka – Zofia (1894–1969) wyszła za mąż za dr. Leopolda Macharskiego (1885–1945), kupca, który prowadził restaurację i sklep kolonialny „Hawełki” w Pałacu Spiskim w Krakowie. Zofia i Leopold byli rodzicami ks. kardynała Franciszka Macharskiego (tym samym Władysław Pec był dziadkiem kardynała).

Przypisy

Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Polscy członkowie Sodalicji Mariańskiej Kategoria:Ludzie związani z Krakowem (okres zaborów) Kategoria:Ludzie związani z Nowym Sączem Kategoria:Galicyjscy urzędnicy skarbowi Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1922