Modlitwy Leonowe () – w Kościele katolickim zbiór modlitw odmawianych na klęcząco przez kapłana wspólnie z wiernymi po zakończeniu Mszy świętej (obowiązkowo po każdej Mszy czytanej, a prywatnie także po Mszach śpiewanych) w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego (tzw. Mszy trydenckiej). Modlitwy te zostały przepisane w 1884 roku przez papieża Leona XIII. Obowiązek ich odmawiania (w nowo zreformowanej liturgii) zniesiono w 1964 roku, jednak nadal odmawia się je powszechnie wszędzie tam, gdzie celebruje się Mszę w dawnej formie.
Historia Wprowadzenie specjalnych modlitw po Mszy Świętej w 1884 roku nastąpiło w czasie potężnego kryzysu instytucjonalnego papiestwa. Stolica Apostolska utraciła Państwo Kościelne w wyniku zaborczych działań rządu zjednoczonych Włoch, a sam papież ogłosił się "więźniem Watykanu". Zagrożenie niezależności Kościoła było dla Leona XIII bezpośrednim impulsem do wezwania całego katolickiego świata do nieustannej modlitwy wstawienniczej.
Dwa lata później, w 1886 roku, po doświadczeniu prywatnego objawienia mistycznego (przerażającej wizji ataku sił demonicznych na Rzym), Leon XIII poszerzył strukturę tych modlitw, dodając na ich końcu potężną, osobistą inwokację obronną – Modlitwę do św. Michała Archanioła. W 1904 roku papież św. Pius X zezwolił na dodanie do Modlitw Leonowych trzykrotnego wezwania do Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Zmiana intencji (Rosja) W 1929 roku podpisano Traktaty laterańskie, na mocy których powstało suwerenne państwo Watykan, co ostatecznie rozwiązało problem, w intencji którego ustanowiono Modlitwy Leonowe. Z tego powodu w 1930 roku papież Pius XI polecił, by od tego momentu Modlitwy Leonowe były ofiarowywane w nowej, nie mniej pilnej intencji: o ustanie krwawych prześladowań religijnych w państwie sowieckim (Rosji) i przywrócenie tam swobody wyznawania wiary chrześcijańskiej.
Zniesienie obowiązku 26 września 1964 roku w ramach posoborowej reformy liturgicznej, zrzeszona Kongregacja Obrzędów wydała instrukcję Inter oecumenici, która znosiła obowiązek odmawiania Modlitw Leonowych po Mszach czytanych (wchodzącej w życie z dniem 7 marca 1965).
Mimo to odmawianie tych modlitw nadal pozostaje pobożną praktyką zalecaną w Kościele, a ich recytacja w rycie trydenckim stanowi integralny element zakończenia celebracji liturgicznej (często z wiernymi w języku narodowym lub po łacinie).
Porządek i słowa modlitw
Według ustanowionego przez papieży porządku, Modlitwy Leonowe składają się w kolejności z następujących wezwań: Trzykrotnego odmówienia Zdrowaś Maryjo. Antyfony Witaj Królowo. Specjalnej modlitwy błagalnej kapłana do Boga za wstawiennictwem Matki Bożej, św. Józefa, Piotra i Pawła za Kościół. Modlitwy do św. Michała Archanioła. Trzykrotnego wezwania do Serca Jezusowego (dodane przez Piusa X).
Łacina Polski S. Ave Maria, gratia plena, Dominus tecum... M. Sancta Maria, Mater Dei, ora pro nobis... (ter) K. Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą... W. Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami... (trzy razy) Salve Regína, Mater misericórdiæ. Vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus éxsules fílii Hevæ. Ad te suspirámus, geméntes et flentes in hac lacrimárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Iesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis post hoc exsílium osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo María.
S. Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix. M. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi. Witaj Królowo, Matko miłosierdzia, życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj! Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy; do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole. Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć, a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!
K. Módl się za nami, święta Boża Rodzicielko. W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych. Oremus. Deus refugium nostrum et virtus, populum ad te clamantem propitius respice; et intercedente gloriosa et immaculata Virgine Dei Genitrice Maria, cum beato Iosepho eius Sponso, ac beatis Apostolis tuis Petro et Paulo, et omnibus Sanctis, quas pro conversione peccatorum, pro libertate et exaltatione sanctæ Matris Ecclesiæ, preces effundimus, misericors et benignus exaudi. Per eundem Christum, Dominum nostrum. M. Amen. Módlmy się. Boże, ucieczko nasza i mocy, wejrzyj łaskawie na lud Twój do Ciebie wołający i za przyczyną chwalebnej i niepokalanej Dziewicy i Bogarodzicy Maryi, z Jej świętym Oblubieńcem Józefem, ze świętymi Apostołami Twoimi Piotrem i Pawłem, oraz wszystkimi Świętymi, wysłuchaj miłosiernie i łaskawie prośby, jakie zanosimy za nawrócenie grzeszników, za wolność i wywyższenie świętej Matki Kościoła. Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego. W. Amen. S. Sancte Michaël Archangele, defende nos in prœlio, contra nequitiam et insidias diaboli esto præsidium. Imperet illi Deus, supplices deprecamur: tuque, Princeps militiæ cælestis, Satanam aliosque spiritus malignos, qui ad perditionem animarum pervagantur in mundo, divina virtute, in infernum detrude. M. Amen. K. Święty Michale Archaniele, wspomagaj nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy, a Ty, Wodzu niebieskich zastępów, szatana i inne duchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła. W. Amen. S. Cor Iesu sacratissimum. M. Miserere nobis. (ter) K. Najświętsze Serce Jezusa. W. Zmiłuj się nad nami. (trzy razy) (S. – Sacerdos / K. – Kapłan, M. – Ministrans (lub wierni) / W. – Wierni)
Przypisy
Bibliografia Symonds, Kevin J., Pope Leo XIII and the Prayer to St. Michael: An Historical and Theological Examination, Preserving Christian Publications, 2015, .
Kategoria:Modlitwy katolickie Kategoria:Liturgia katolicka