Drobnołuszczak biały (Pluteus nothopellitus Justo & M.L. Castro) – gatunek grzybów należący do rodziny łuskowcowatych (Pluteaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pluteus, Pluteaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 2007 r. Alfredo Justo i María Luisa Castro na opadłej gałęzi dębu szypułkowego w Hiszpanii. Wskazali holotyp. Brak synonimów. Polską nazwę nadała w 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów.
W internetowym atlasie grzybów jest traktowany jako synonim Pluteus hongoi Singer, jednak według Index Fungorum są to odrębne gatunki.
Morfologia Kapelusz Średnica 35–70 mm, początkowo półkulisty, później płaski lub płaskowypukły, bez garbka lub z niskim garbkiem, starsze okazy lekko wklęsłe na środku. Brzeg półprzezroczyście prążkowany, szczególnie u starszych okazów. Powierzchnia gładka lub włókienkowata w środku, sucha lub lekko lepka w stanie wilgotnym, biała, czasami z kilkoma jasnobrązowymi plamkami wokół środka. Blaszki Pełnych blaszek 40–65, pomiędzy nimi 1–3 blaszeczki. Blaszki średnio gęste, wolne, brzuchate, o szerokości do 8 mm, początkowo białe, później bladoróżowe. Ostrza białe, równe, w powiększeniu kłaczkowate. Trzon Wysokość 40–65 mm, grubość 10–15 mm, cylindryczny z szeroką, cebulowatą podstawą, pełny. Powierzchnia biała, gładka do włókienkowatej. Miąższ W kapeluszu biały lub różowawy w pobliżu blaszek; w trzonie biały do szarawego. Zapach i smak niewyraźne. Wysyp zarodników Różowy do brązowawo-różowego. Cechy mikroskopowe Podstawki 18–35 × 6–10 µm, 4-zarodnikowe, szeroko maczugowate. Bazydiospory 6–9,5 × 4,5–7 µm, Qav = 1,36–1,54, szerokoelipsoidalne, bardzo nieliczne podłużne. Pleurocystydy 55–100 × 15–25 µm, metuloidalne, wąskowrzecionowate do cylindrycznych, czasami z długą szypułką, z 2–4 ostrymi lub tępymi haczykami na szczycie, ze ścianą o grubości do 4 µm. Cheilocystydy 20–75 × 10–30 µm, wąskomaczugowate, kulisto-szypułkowe, bezbarwne. Skórka kapelusza typu cutis, zbudowana ze strzępek o szerokości 5–28 µm, cylindrycznych, przeważnie bezbarwnych, ale w środku kapelusza czasami z jasnobrązowym pigmentem; elementy końcowe o długości 65–215 µm, cylindryczne lub wrzecionowate, zwykle zwężające się ku tępemu wierzchołkowi. Skórka trzonu typu cutis, jej strzępki o szerokości 5–25 µm, cylindryczne, bezbarwne. Przy przegrodach brak sprzążek.
Występowanie i siedlisko W Polsce podano kilka stanowisk. Drobnołuszczaki to grzyby saprotroficzne występujące w lasach na martwym drewnie. Drobnołuszczak biały występuje na drewnie drzew liściastych (olsza, leszczyna, buk, dąb).
Przypisy
Kategoria:Łuskowcowate Kategoria:Mykobiota Polski