Tricky Sam Nanton, także Joe Nanton (ur. 1 lutego 1904 w Nowym Jorku, zm. 20 lipca 1946 w San Francisco) – amerykański puzonista jazzowy, związany przede wszystkim z orkiestrą Duke’a Ellingtona. Należał do najważniejszych wykonawców stylu gry łączącego growl, tłumik i gumowy plunger, charakterystycznego dla wczesnego brzmienia zespołu Ellingtona.
W połowie lat 20. XX wieku występował w harlemskich klubach, m.in. z Earlem Frazierem i , a także nagrywał z Sidneyem Bechetem, Donem Redmanem, i Clarence’em Williamsem. W 1926 dołączył do orkiestry Duke’a Ellingtona, zastępując , jednego z muzyków współtworzących jej wczesny „”. Przez kilka kolejnych lat był jedynym puzonistą Ellingtona, a jego brzmienie stało się istotną częścią nagrań zespołu do połowy lat 40. XX wieku.
Nanton wykonywał również partie solowe na otwartym instrumencie, jednak największe znaczenie miała jego technika gry z tłumikiem i gumowym plungerem, dająca efekt wokalnego, growlującego brzmienia wah-wah. Precyzja i pomysłowość tych efektów, dostosowanych do muzyki Ellingtona, przyczyniły się do nadania mu przydomka „Tricky Sam”. Do przykładów jego gry należą m.in. „Blues with a Feeling”, „Blue Harlem”, „Dear Old Southland” i „Sidewalks of New York”. W suicie szczególnie eksponowane było jego solo w części „Work Song”, w którym Ellington wykorzystał wokalny charakter brzmienia Nantona i jego technikę gry z plungerem.
Nanton zmarł na udar mózgu podczas trasy koncertowej z orkiestrą Ellingtona.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy puzoniści jazzowi Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1946