Jan Zygmunt Chrapek-Chortyński (ur. 28 grudnia 1891 w Jaśle, zm. 30 czerwca 1976 w Gliwicach) – polski lekarz chirurg, oficer wojskowy, powstaniec śląski.
Życiorys Absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie. Brał udział w bitwie o Lwów w 1918. 11 marca 1921 został skierowany do akcji plebiscytowej na Górnym Śląsku. Po rozpoczęciu III powstania śląskiego służył w randze kapitana jako komendant kolumny sanitarnej nr 2 w Żorach. Pracował także w szpitalu polowym w Jastrzębiu-Zdroju.
Zamieszkał w Pińsku, gdzie od 1935 pełnił funkcję dyrektora szpitala. Po rozpoczęciu II wojny światowej, w kampanii wrześniowej w stopniu majora był lekarzem oddziału chirurgicznego 9 Szpitala Okręgowego w Brześciu nad Bugiem. Następnie był lekarzem 3 Pułku Grenadierów Śląskich we Francji. Trafił do niemieckiej niewoli. Po wydostaniu się z niej pracował jako lekarz Polskich Sił Zbrojnych we Włoszech.
W 1947 wrócił do Polski. Został dyrektorem i ordynatorem oddziału chirurgicznego w Szpitalu Powiatowym w Prudniku, a także w szpitalu w Oleśnie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Działacze plebiscytowi na Górnym Śląsku Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy III powstania śląskiego Kategoria:Ludzie związani z Pińskiem Kategoria:Ludzie związani z Prudnikiem Kategoria:Majorowie piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Oficerowie piechoty Wojska Polskiego we Francji (1939–1940) Kategoria:Polscy lekarze w kampanii wrześniowej